ඇහුම් කන්දීම, අභිමානය සහ හීනමානය


 

සමහර අයට ඇහුම්කන් දීම හුරු නැත. ඔවුන්ට අවශ්‍ය කියන්නට ය. කතා කරන්නට ය. තමන් පොරක් බව අඟවන්නට ය.

උදව්වක් පතා කෙනෙකු ළගට ගිය විට වුව උදව්ව ඉල්ලා සිටින්නට තරම් නිහතමානයක් ඔවුන්ට නැත. උදව් ගන්නට පැමිණිය ද උදව්ව ලබන්නේ තමන් ඊට වඩා දන්නා බව උදව් දෙන පුද්ගලයාට අඟවන්නට ද වග බලා ගනිමිනි.

මෙතැන ඇත්තේ කීර්තිය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයකි. මාන්නය පිළිබඳ ප්‍රශ්නයකි. උදව්වක් ඉල්ලීමට සිදු වීම නිසා, පීචං වීමට සිදු වීම සම්බන්ධයෙන් මතු ව ඇති ප්‍රශ්නයකි.

මෙවැනි කෙනෙකුට උදව් කිරීම ද පහසු නැත. එය හරියට පුරවන ලද වීදුරුවකට වතුර පිරවීමක් බඳු ය. වතුර යන්නේ අහකට ය.

දැන ගන්නට ප්‍රශ්නයක් ඇසිය යුතු තැනක පවා කරන්නේ කියවන එක ය. ප්‍රශ්නයට උත්තර දෙන විට කරන්නේ හරහට පැනීම ය. වටේ යැවීම ය. උත්තර දෙන තැනැත්තා අවුලට පත් කිරීම ය.  වෙනත් ලෙසකින් ප්‍රදර්ශනය කරන්නේ අනෙත් පුද්ගලයා ද තමන්ගේ ගොඩට, අවුලට දා ගැනීමට, ඇති වුවමනාව ය.

කියන්නේ අවුල ලිහා ගන්නට අවශ්‍ය බව ය. කරන්නේ අවුල තව තවත් අවුල් කිරීම ය. ප්‍රශ්නයක් අසා ඒ ගැන උත්තර දෙන විට වෙනත් ප්‍රශ්නයකින් දමා ගැසීම ය.

ඇතැම් විට අවුල ලිහා ගෙන යන විට කරන්නේ අවුල නිසා තමන්ට සිදු ව ඇති වියවුල කියා අනුකම්පාව යැදීම ය. අසා සිටින කෙනෙකුට හැඟෙන්නේ අවුල ලිහාගන්නට එහෙමට වුවමනාවක් නැති බවකි. එවැනි අවුලක් සැළකිය යුත්තේ හිඟන්නාගේ තුවාලයක් පරිද්දෙන් ය. එය තිබුණු තරමට හොඳ ය. වාසි ය.

මේ බව හඟින අනෙකාට තව දුරටත් මේ මාන්නකාර තැනැත්තාට උදව් කරන්නට හිතෙන්නේ නැත.

එසේ වූවාට ලෝකයට කියන්නේ තමන් ඒ අවුල ලිහා ගැනීමට ලොකු උනන්දුවක් දක්වන බව ය. මේ චරිතයට පාදක වන්නේ හීන මානය ය. බාහිරට අධිමානයක් පෙන්වන බොහෝ දෙනෙකු තුළ තිබෙන හීන මානය ය.

භාගයක් ඇහුම් කන් දෙන කාලක් තේරුම් ගන්නා බිංදුවක් හිතන දෙගුණයක් ප්‍රතිචාර දක්වන ඒ චරිතයට අවසානයේ සිදු වන්නේ දහගුණයක් පසුතැවිලි වීමට ය. ඒ සියල්ලෙන් පසු ද ඔවුන් කිසිදු විටක ඉගෙන ගන්නේ නැත.

හොඳින් ඇහුම් කන් දෙන අයගේ පෞර්ෂය වෙනස් ය. ඔවුන් දැනටමත් අභිමානයක් ඇති අය ය. ඔවුන්ට අමතරෙන් කතා කොට පෙන්වන්නට දෙයක් නැත. අනෙකා පරදා ජයගන්නට වුවමනාවක් නැත. දැනටමත් ඔවුන් ජිවිතය ජය ගෙන හමාර ය. ඒ නිසා ම ඔවුන් ප්‍රදර්ශනය කරන්නේ නිහතමානිත්වය ය. ඔවුන් කතා කරන්නේ අවශ්‍ය තරමට ය. අත්‍යවශ්‍ය වචන පමණක් මුදා හරිමිනි. ඒ නිසා ඔවුන් පිට කරන හැම වචනයකට ම වටිනාකමක්, බරක්, ඇත. ඔවුන් කතා කරන තැනැත්තාට නිදහසේ කතා කරන්නට ඉඩ හරිති. උත්තර දෙන්නේ කතාව ඉවරවුනු පසු කුඩා විරාමයක් ද තබමිනි. ඒ තවත් යමක් කියන්නට ඇත්නම් ඉඩ හසර සලසමිනි.

ඔවුන්ගේ ශරීර භාෂාව ද පල කරන්නේ ඇහුම් කන් දීමට ඇති වුවමනාව ය. ඔවුහු නෙත් කතා කරන තැනැත්තාගෙන් නෙත් ඉවත් කර ගන්නේ විරාමයකට පමණ ය. ඒ හේතුවෙන් ඔහුට අනෙකා තේරුම් ගැනීම පහසු ය. වචන වලින් අනෙකා කියන කතාව පමණක් නොව ශරීර භාෂාවෙන් ඇය නොකියන කතාව ද තේරුම් ගැනීමේලා ඔහු සමත් ය .

ඒ නිසා ම අනෙකාට වඩා හොඳින් ප්‍රතිචාර දීමේ ඔහු සමත් ය. අනෙත් තැනැත්තා පිළිබඳ ඔහු හෝ ඇය ඉදිරිපත් කරන කාරණය සම්බන්ධ සමස්ථ පින්තූරය දැන ප්‍රතිචාර දැක්වීමට ඔහුට එයින් අවස්ථාවක් ලැබෙන්නේ ය. ප්‍රතිචාර දැක්වීමට පෙර අවශ්‍ය නම් තවත් ප්‍රශ්න නැගීමට ඔහු සූදානම් ය. නොදන්නා දේ දැන ගැනීමට ඇති ස්වරය ඒ ප්‍රශ්නයන් නගන ආකාරය තුළ ප්‍රදර්ශනය වේ. ඒ නිසා අනෙකාට ද ඔහුට උදව් කිරීමට සිත් දෙන්නේ ය.

කතා කිරීමට එක කටක් ලැබෙන විට අපට අසා සිටීමට කණ් දෙකක් ම ලැබෙන්නේ ඇහුම් කණ් දීමේ වැදගත් කම කියන්නට ය.

ප්‍රශ්නයක් විසඳා ගැනීමේ වුවමනාවට වඩා තමන් මුදුනා වීමේ වුවමනාවෙන් කෙනෙකු පෙළෙන විට මේ කතා ඔහුට හෝ ඇයට අමතක වන්නේ ය.

සමහරු ඇහුම් කන් දීමට මැලි වන්නේ එයින් වෙලාව අපතේ යන නිසා ය. අනෙත් තැනැත්තා ප්‍රස්තූතය මග හැර අපව වටේ එක්කර ගෙන යන නිසා ය. ඔහුට මුදුනා වීමේ වුවමනාව තිබෙන නිසා ඔහු අපට සවන් නොදෙන නිසා ය. එවන් විටක අප කළ යුත්තේ කුමක් ද?

සුළු වේලාවකට අපට හමුවන ඒ චරිතය හදන්නට අපට නොහැකි ය. සමාජ පිළිගැනීම සම්බන්ධයෙන් දරිද්‍රතාවයෙන් ඔවුන් පෙළෙන නිසා ඔවුන් ඒ අංශයෙන් පොහොසතුන් කිරීමට එක හමුවකින් නොහැකි ය. පළමුව කළ යුත්තේ ඇති වෙන්නට කතා කරන්නට ඉඩ දීම ය. මතු කරන ප්‍රශ්නවලට උත්තර දෙන්නේ නැතිව ඒවා පළමුව ලියා ගැනීම ය.

එසේ වුව ද ඔහුට දිගින් දිගටම ඉඩ දී බලා සිටිය යුතු නැත. කළ යුත්තේ නිශ්චිත ප්‍රශ්නයන් ඔහුට යොමු කිරිම ය. ඒවා ට උත්තර ඉල්ලා සිටීම ය. වටේ යන සෑම විටක ම, සංවාදය නවතා, නැවත අප මතු කළ ප්‍රශ්නයන්ට නිශ්චිත උත්තර ඉල්ලා සිටීම ය. ඔහු හෝ ඇය ඉල්ලා සිටින්නේ, උදව් ඉල්ලා සිටීමෙන් තමන්ට අහිමි වූ, තමන්ගේ තත්වය නැවත නගා සිටු වීම නම්, ඒ ගැන අපේ අවධානය යොමු විය යුතු ය. එය සම්පූර්ණ නොවෙනතාක් අපට මේ ආඩම්බර බැලීමට සිදු වන නිසා ය. කළ යුත්තේ ඒ පිළිබඳව ඒ තැනැත්තාගේ කැප වීම උලුප්පා දක්වමින්, නැති වූ තත්වය නැවත ඇති කර දීම ය.

හැම විටම මතක තබා ගත යුත්තේ, අපේ ජයග්‍රහණය ඇත්තේ අනෙකා නිවැරදිව තේරුම් ගැනීම තුළ බව ය. අනෙකාගේ ජයග්‍රහණය ද සාක්ෂාත් කර දිය හැකි තත්වයන් නිර්මාණය කිරීම තුළ බව ය.

එවැන්නකට කාල වේලා නොමැති නම් කළ යුත්තේ සියල්ල ඉක්මණින් ඉවර කර දැමීම නොවේ. කාල වේලා ඇති අවස්ථාවකට කල් දැමීම ය.

නොකඩවා කියවන බොහෝ අය එයට ද සූදානම් නැත. ඔවුන් අවසන් කිරීමට කාලය පැමිණ ඇතැයි අප දක්වන සංඥා කිසිවකට ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ ද නැත. ඇතැම් විට සමුගැනීම පිළිබඳ වචනයෙන් කරන ප්‍රකාශනයන් පවා ඔවුන් විසින් නොසළකා හරිනු ඇත. එවිට කළ යුත්තේ ඔවුන්ගේ කතාවට අප ද ප්‍රතිචාර නොදක්වා සිටීම ය. වෙන අතක් බැලීම ය. ගැලවීමේ මගක් සෙවීම ය. අදාළ ප්‍රශ්නය වෙනුවට ඊළඟට නැවත හමුවන අවස්ථාව ගැන කතා කිරීම ය. ඒ ගැන පමණක් සංවේදී වීම ය.

අවසාන වශයෙන් ඊළග වටයේ ඔහු හෝ ඇය හමුවන විට ඒ චරිතයට සුදානම් ව උපාය මාර්ගයන් සැලසුම් කොට පැමිණීමට වග බලා ගැනීම ය.

ඉලක්කය මුදල් ද?


Many Bundle Us 100 Dollars Bank Stock Photo 55204831 ...

මුදල් අවශ්‍ය වන්නේ සතුට, සැනසුම, සුරක්ෂිතතාවය හා නිදහස ලබා ගැනීමට ය. මේ සියල්ල සඳහා මුදල් එක්තරා දුරකට හෝ තිබීම අවශ්‍ය ය.

මුදල් ඇත්නම් මේ දවස්වල ඇති දාහයෙන් නිදහස් වීමට ගෙදර කාමරයට වායු සමීකරණ යන්ත්‍රයක් සවි කර ගත හැකි ය. ඒ සඳහා යන අමතර විදුලිබිල ද මුදල් ඇත්නම් පහසුවෙන් ගෙවිය හැකි ය. එය සතුට ද සැනසුම ද ඇති කරනු ඇත. ජීවිතය පහසු කිරීමට අපට ඉඩකඩ ලබා දී ඇති සෙසු මෙවලම් හා ද්‍රව්‍ය සම්බන්ධයෙන් ද මේ තර්කය ම අදාළ ය. එය මෝටර් රථයක් හෝ පරිගණකයක් විය හැකි ය. නැතිනම් සුව පහසු ඇඳුමක් විය හැකි ය.

ඒ නිසා මුදල් එකතු කර ගැනීම ජිවිතයක සාර්ථකත්වයට වැදගත් ය.

ප්‍රශ්නය, සතුට හා සැනසුම ඇති කිරීමට වායු සමීකරණය, මෝටර් රථය, පරිගණකය හෝ සිරුරට පහසු ඇඳුම් පමණක් ප්‍රමාණවත් නොවීම ය. ඒ සඳහා තව බොහෝ දේ ද අවශ්‍ය වීම ය. මුදල් ඇති නම් ද්‍රව්‍යයමය සියල්ල මිලට ගත හැකි ය. ප්‍රශ්නයකට ඇත්තේ සතුට හා සැනසුම ඒ සියල්ලෙන් වුව ඇතැම් විට නොලැබීම ය.

සතුට හා සැනසුම ද සුරක්ෂිතතාවය ද ඇති කර ගැනීම සඳහා ජීවිතයේ බොරුවලවල් වල නොවැටී ජීවත්වීමට අවශ්‍ය දැනුම ද ඔබ සතුව තිබිය යුතු ය. ඒ සඳහා ප්‍රමාණවත් අධ්‍යාපනයක් ලැබිය යුතු ය. කුසලතා ගොනු කර ගත යුතු ය. ඒවා ද්‍රව්‍යමය දේ නොවූව ද මුදල් ඇත්නම් එක්තරා දුරකට සම්පූර්ණ කර ගත හැකි ය. එහෙත් එ්වා ද ප්‍රමාණවත් නැත.

තමන් පිළිබඳ අවබෝධයකින් යුත් සහකරුවෙක් සහකාරියක් ද සිටිය යුතු ය. හදිසියක දී අතැර නොගොස් දුක බෙදා ගත හැකි හිතේෂීන් හා ඥාතින් සිටිය යුතු ය. ඒ අය නිසා ඔබ සුරක්ෂිතතාවය ද නිදහස ද ලබනු ඇත.

එහෙත් ඔබ මුදල් එකතු කර ගැනීමට යන මාර්ගය නිසා මේ සියල්ල හෝ කිහිපයක් අහිමි වන්නේ නම් ඒ ලැබෙන මිුදලින් අවසානයේ වැඩක් වන්නේ නැත.

සතුට, සැනසුම, සුරක්ෂිතතාවය හා නිදහස ලබා ගත හැකි එකම මාර්ගය මුදල් නොවේ. වායුසමීකරණයකට පහස සිහිල් සුලං හමන කැලෑ රොදකින් ද ලබා ගත හැකි ය. මෝටර් රථය අපට වාසි පමණක් නොව අවාසි ද ගෙනෙන්නේ ය. වෙනත් කිසියම් ප්‍රවාහන මාධ්‍යයක් පොදු ප්‍රවාහන මාධ්‍යයක් එසේත් නැතිනම් කුලියට ගත හැකි මෝටර් රථයක් අවශ්‍ය විටක කෙනෙකුට භාවිතා කළ හැකි ය. ඒ විකල්පය තුළ ඇතැම් විට මෝටර් රථයක නැති නිදහසක් භුක්ති විඳිය හැකි ය.

මුදල් වැඩිපුර තිබීම අනාරක්ෂිත භාවයට අත වැනීමක් ද විය හැකි ය. සැනසුම නැති කරන උපාංගයක් ද විය හැකි ය. නැති ප්‍රශ්න ඇති කරන අටමගලයක් ද විය හැකි ය.

ඊටත් අමතරව මුදල් වැඩියෙන් තිබීමෙන් වැඩි සතුටක්, වැඩි සැනසුමක්, වැඩි සුරක්ෂිතතාවයක් හා වැඩි නිදහසක් ලැබිය හැකි යැයි සිතා බොහෝ දෙනෙකු කරන්නේ මුදල් ම ඉපැයීම ය. ඒ සඳහා තම සතුට ද සැනසුම ද සුරක්ෂිතතාවය ද නිදහස ද කැප කිරීම ය. ඒ බොහෝ දෙනෙකු අවසානයේ මියෙනු ඇත්තේ කවදා හෝ සතුට, සැනසුම, සුරක්ෂිතතාවය හා නිදහස ලැබිය හැකිය යන මතය හිතේ දරා ගෙන ඒවා භුක්ති නොවිඳම ය.

මුදල් සම්බන්ධයෙන් මේ අප ඉදිරිපත් කළ තර්කය ඔබට වෙනත් බොහෝ දේට ආදේශ කර බැලිය හැකි ය. සමහරුන්ට අනුව වැදගත් වන්නේ අධ්‍යාපනය ය. එයට එක් හේතුවක් අධ්‍යාපනය මුදල් පමණක් නොව සමාජ තත්වයක් ද ලබා ගැනීමේ මාවතක් විවෘත කරන නිසා ය. සොර සතුරන් ගත නොහෙනා උගත මනා ශිල්පය මයි මතු රැකෙනා යයි අධ්‍යාපනය ගැන කියා ඇත්තේ එහි වටිනාකම මතුකරන්නට ය. එහෙම බැලුවහම එය මුදලට ද වඩා වටින්නේ ය.

ඉතින් සේසතම වියදම් කොට, කාලය වැය කොට, අධ්‍යාපනික සුදුසුකම් ලබා ගැනීමට පෙළඹීම සාධාරණ ය. අවසාන අපේක්ෂාව සතුට, සැනසුම, සුරක්ෂිතතාවය හා නිදහස ය. මේ කරන්නේ ඒ සඳහා මාර්ගය පාදා ගැනීම ය. එහෙත් අධ්‍යාපනය අවසානයේ ඒ සියල්ල නොලැබෙන්නේ නම් ඒ ව්‍යායාමයෙන් ද ඵලක් නැත. අධ්‍යාපනය ඒ සියල්ලට මග සලසන්නේ වුව ද මුදල් මෙන් ම අධ්‍යාපනයෙන් පමණක් ද මේ කිසිවක් අත් කර ගත නොහැකි ය.

මුදල් විසින් ලබා දි ඇති දේපල වලින් ද අධ්‍යාපනයෙන් ද සන්නද්ධ වන ඇතැමෙකු ඊළගට කරන්නේ දෑවැද්දක් ලැබෙන, බූදලයක් ඇති, තැනකින් පෙලවහක් කර ගෙන සතුට, සැනසුම, සුරක්ෂිතතාවය හා නිදහස ලබා ගැනීමේ ඉඩ තව තවත් පුළුල් කර ගැනීමට ය. හැම දෙයකට ම පිරිවැයක් තිබෙන ලෝකයක, මේ කටයුත්ත පමණක් පිරිවැයක් නැතිව කර ගත නොහැකි ය.

ඉහළ දෑවැද්ද සඳහා සතුටෙන් ටිකක් කැප කරන්නේ එතරම් රූපයක් නැති, එහෙමකට කියන්නට සුගුණයක් නැති, කෙල්ලකට කැමති වීමෙනි. තමන්ට වඩා බොහෝ සෙයින් වියපත්, අබල දුබල, ස්වාමියෙකුට කැමැත්ත දීමෙනි.

මෙසේ කරන අය සිතන්නේ ලෝකෙට ලොකුවට පෙන්නුවහම තමන් තුළ අභ්‍යන්තර සතුට ඇති වෙන බව ය. පෙන්නන්නට තියෙන්නේ ද්‍රව්‍යමය දේ ය. ඉතින් අභ්‍යන්තර සතුටෙන් කොටසක් ඒ සඳහා ගනුදෙනු කිරිම තුළ ඔවුන් ලොකු අවුලක් දකින්නේ නැත.

මේ සියල්ල කීවේ අවසාන අරමුණ හා ඒ කරා යන මාවත බොහෝ දෙනෙකුට පැටලෙන බව කියන්නට ය. ඒ දෙක මාරු කර ගන්නා බව කියන්නට ය. මාවත තුළ අතරමං වන බොහෝ දෙනෙකු අවසාන අරමුණ ජය නොගන්නා බව කියන්නට ය. එය සෙසු මිනිසුන් සම්බන්ධයෙන් පමණක් නොව කළමනාකරුවන් සම්බන්ධයෙන් ද සත්‍යයකි.

මිනිසුන්ගේ ඕනෑ එපාකම් සරල ය. ඒ අතර වැදගත් ම සතුට, සැනසුම, සුරක්ෂිතතාවය හා නිදහස ය. කළමනාකරුවෙකු ඒ නිසා කළ යුත්තේ වැඩට මුදල් දීම පමණක් නොවේ. උසස්වීම් ලබා දීම පමණක් නොවේ. ආයතනය තුළ වැඩ සංවිධානය කිරීමේ දී සේවකයන්ට සතුට, සැනසුම, සුරක්ෂිතතාවය සහ නිදහස ද ඇති කිරීමට වග බලා ගැනීම ය. මිනිසුන් මුදල් වලින් ද උසස්වීම් වලින් ද අවසානයේ අපේක්ෂා කරන්නේ ඒ කාරණා ය.

නොමග යන මිනිසුන් තම පෞද්ගලික ජීවිතය අනා ගන්නා අතර, නොමග යන කළමනාකරුවන් ආයතනය අනා ගන්නේ ය. සේවකයන්ගේ සතුට, සැනසුම, සුරක්ෂිතතාවය හා නිදහස තහවුරු නොකරන කළමනාකරුවෙකුට සිදු වන්නේ ඒවා අහිමි කිරීමේ, නැත්නම් අවම කිරීමේ, හිලව්වට විශාල මුදලක් ගෙවන්නට ය.

මුදල් වලින් සියල්ල කළ හැකි යයි සිතන කළමනාකරුවන්ට අවසානයේ වරදින්නේ අප කලින් පෙන්වා දුන් පරිදි මිනිසුන්ට වරදින ආකාරයට ම ය.

කළමනාකරුවෙකුගේ අවසාන අරමුණ විය යුත්තේ සියළු පාර්ශවකරුවන් ආදරයෙන් බලන, විශ්වාසයෙන් ගනුදෙනු කරන, ආයතනයක් හැදීම ය. ඒ සඳහා මුදල් අවශ්‍ය ය. ආදායමක් අවශ්‍ය ය. එහෙත් ආදායම පමණක් මූලිකත්වය කර ගත් විට අහිමි වන්නේ පාර්ශවකරුවන්ගේ විශ්වාසය ය. කැමැත්ත ය. ආදරය ය.

නීති රීති හා මිනිස්සු


නීති රීති වැඩි වූ විට වැඩ කිරීම අපහසු ය. එවන් ආයතන සමාන කළ හැක්කේ, මිනිසුන්ගේ අත් පා බැඳ, ඊට පසු දුවන්න යැයි අණ කරන තැනකට ය.

ඇතැම් තැනක ප්‍රශ්නය නීති රීති වල ම නොවේ. ඒවා අර්ථ නිරූපනය කිරීමට ඉන්නා නිලධාරීන්ගේ ය. ඔවුන් නීති රීති යොදා ගන්නේම බැඳ තැබීම සඳහා ය. ඒ නිසා ඒවා අකුරටම, ඇතැම් විට ඊටත් එහා ගොස්, ක්‍රියාත්මක කෙරෙන්නේ ය.

නීති රීති තියෙන්නේ යම් වැඩක් වඩාත් හොඳින් හා නිවැරදිව කර ගැනීමට ය. ඒ නීති ම, වැඩ බකල් කිරීමට යොදා ගැනීමට සැදී පැහැදී සිටින නිලධාරීන් නිසා, සිදුව ඇත්තේ, නීති රීති වලට බැණුම් ඇසීමට ය.

ඇතැම් තැනක ඒ කුහක කම නිසා ය. කෙනෙකුට රිදවන්නට ඕනෑ නිසා ය. එවන් තැනක සිදු වන්නේ නීතියට නැති වටිනාකමක් දීම ය. වින්දිතයාට දරුණුම ප්‍රහාරය එල්ල කළ හැකි ලෙස නීතිය අර්ථ දැක්වීම ය.

උදාහරණයක් ලෙස, යම් වෘත්තීය සුදුසුකමක් ලබා ගැනීම සඳහා උසස් පෙළ විෂයයන් තුනක් සමත් විය යුතු යැයි, නීතියක් සම්මත කර ගත්තා යැයි සිතමු. එම නීතිය සම්මත වීමට පොරොතුව, එම වෘත්තීය සුදුසුකම සම්පූර්ණ කර ගැනීම සඳහා, එම වෘත්තීයට අදාළ නියාමන ආයතනයෙන් අවස්ථාවක් ලබා ගත් අයෙකුට, මේ නව නීතිය යොදා ගෙන, ඔහුගේ / ඇයගේ ගමන වැළැක්වීමට කෙනෙකුට හැකි ද? නොහැකි ය. මක්නිසා ද යත් එම නීතියට කලින් ලබා දුන් අවස්ථාව භාවිතයෙන්, ඔහු / ඇය මේ වනවිටත්, සිය කාලයත් ධනයත් ආයෝජනය කරමින්, එම වෘත්තීය හිණිමගේ ගමන් කර ඉදිරියට පැමිණ ඇති නිසා ය. නීතියක් අතීතයට බලපාන අයුරින් ක්‍රියා කරවීමට නොහැකි යැයි දක්වන්නේ, මෙවැනි දේ කිරීමෙන්, අසාධාරණයක් වන නිසා ය. විශේෂයෙන් නීතිය තුළ, අතීතයට බලපාන ප්‍රතිපාදනයන් සම්පාදනය කර නැත්නම්, එවැන්නක් කොහෙත්ම බැරි ය. එහෙත් ඒ පිළිබඳව නොසළකා වෘත්තීය නියාමන ආයතනයකට කෙනෙකු වින්දිතයෙකු කළ හැකි ය. අසරණ කළ හැකි ය. එවිට උසාවියෙන් මෙපිට තීරණයක් ගත නොහැකි ය. එසේ කරන නිලධාරියා බොහෝ විට අනියමින් කියන්නේ “පුළුවන් නම් කාලා වරෙන්“ කියා ය. සමහර නිලධාරීහු ආඩම්බර කමට ඒ වග වින්දිතයන්ට වචනයෙන් ද කියා සිටිති.

ඇතැම් තැනක ඒ බිය නිසා ය. තමන්ගේ ආරක්ෂාවට ය. ඒ ඉහත සඳහන් වින්දිතයෙකු ලෙස විඳ ඇති අත්දැකීම් නිසා, නීතිය ලිහිල් කිරීමක දී, තමන්ට නැවත අතවරයන්ට මුහුණ දීමට සිදු වෙතැයි සිතා ය.

උදාහරණයක් ලෙස නම ලිවීමේදී ඇතැම් තැනක වාසගම මුලින් ද මුල් නම පසුව ද ලියන සම්ප්‍රදායක් තිබිය හැකි ය. තවත් තැනක මුල් නම මුලින් ද වාසගම පසුව ද ලියන්නට පුළුවන. ලේඛන දෙකක මෙසේ වෙනස් ලෙස ලියා තිබීම හේතුවෙන් මේ එක ම පුද්ගලයා නොවේ යැයි කෙනෙකුට කිව හැකි ය. එය තහවුරු කිරීම සඳහා දිවුරුම් ප්‍රකාශයක් ගෙනෙන්නට යැයි කිව හැකි ය. ඒ බයට ය. මේ ලේඛන දෙක ම එකම කෙනෙකු සම්බන්ධයෙන් යැයි කියා පිලිගත හොත් තමන්ට අමාරුවේ වැටෙන්නට සිදු වෙතැයි යන බයට ය. වෙනත් එවැනි අවස්ථාවක, තමන් සාධාරණය යැයි සළකා ගත් තීන්දුවක් නිසා, තමන්ට හෝ තම හිතේෂීයෙකුට චෝදනා පත්‍රයක් ඉදිරිපත් වූ බවට, තිබෙන මතකය විසින් ඇති කර තිබෙන බයට ය.

තවත් තැනක ඒ නොදන්නා කමට ය. මොළේ භාවිතා කිරීමට නොහැකියාව නිසා ය.

උදාහරණයක් ලෙස, වවුචරය අනුමත කිරීම සඳහා ඉදිරිපත් කිරිමට පෙර මුදල් ලැබූ බවට අත්සන් කළ යුතු යැයි සමහර නිලධාරීහු කියති. ඇත්තටම එසේ අත්සන් කළ යුත්තේ මුදල් ලබා ගත් පසු ය. බැරිවෙලාවත් මුදල් ලබා ගත් පසු, එසේ ලබා ගත් පුද්ගලයාගෙන් අත්සන් කර ගැනීමට තමන්ට අතපසු වෙතැයි සිතා, අත්සනක් නැති වවුචරයක් ගෙවීම් සඳහා ඉදිරිපත් කළ නොහැකි යයි නිලධාරියෙකු තීරණය කරන්නට පුළුවන. මුදල් ලබා ගන්නා දිනට අමතරව තවත් දිනයක දී පැමිණ අත්සන් කිරිම සඳහා රස්තියාදු වීමට එවිට මුදල් ලැබිය යුතු පුද්ගලයාට සිදු වන්නේ ය. නවීන තාක්ෂණය භාවිතා කිරීමෙන් මේ කරදර බොහෝමයකින් නිදහස් විය හැකි ය. එහෙත් ඒ ගැන නොදන්නා කම නිසා මිනිසුන්ට දුක් විඳින්නට වෙනවාට අමතරව, මෙසේ අමතර ගමන් බිමන් යෙදීම නිසා, වාහන තදබදයක් ද මේ අය විසින් ඇති කරනු ලබන්නේ ය.

තවත් තැනක ඒ හිතන්නට කම්මැලි කමට ය. හේතු දක්වන්නට තිබෙන කම්මැලි කමට ය.

උදාහරණයක් ලෙස, පූර්ණ වැටුප් සහිතව ශිෂ්‍යත්වයකට රට ගිය කෙනෙකුගේ බිරිඳට, සැප්තැම්බර් මාසයේ සැමියාගේ ජීවිතය සහතිකය ලද නිසා, ස්වාමියාගේ වැටුප ලබා දුන් ආයතනයක්, ඊට කලින් මාසය වූ අගෝස්තු මාසය සඳහා ජීවිතය සහතිකයක් නොමැති නිසා, එම මාසයේ වැටුප් ගෙවිය නොහැකි යැයි දැන්වීම ගත හැකි ය. මෙතැන ඇත්තේ හිතන්න කම්මැලි කම ය. හේතු දක්වන්නට කම්මැලි කම ය. සැප්තැම්බර් මාසයේ ජීවත්වන බවට සහතිකයක් ඇති කෙනෙකු, ඊට කලින් මාසයේ ජිවත් වූ බවට සහතිකයක් ඉල්ලන්නේ, ඉල්ලන එකාගේ කම්මැලි කමට ය. කරන්නට තිබුනේ ලිපි ගොනුවට සාක්කියක් අවශ්‍ය නම්, සැප්තැම්බර් මාසයේ ජීවිත සහතිකයේ පිටපතක් ගොනුවට දමා, ඒ මත අගෝස්තු වැටුප ගෙවන බවට හේතු දැක්වීම ය.

මේ එක ද අවස්ථාවක වත් ප්‍රශ්නය වූයේ නීතිය නොවේ. ඒ නීතිය යොදා ගැනීමේ ය. කුහක කම, බිය, නොදන්නා කම, කම්මැලිකම යන මිනිස් දුර්වල කම් එකක් හෝ ඇතැම් විට කිහිපයක් ඒ නොහැකියාවේ තිබුනේ ය.

මේ සම්බන්ධයෙන් ආයතනයකට කළ හැක්කේ කුමක් ද?

කුහක කම හා කම්මැලි කමට දඩුවම් දීම ය. නොදන්නා කමට දැනුවත් කිරීම ය. වඩාත් වුවමනාවෙන් පිළිතුරු සෙවිය යුත්තේ බියට ය. ඇතැම් තැනක බිය අහේතුක ය. එය දැනුවත් කිරීම හරහා එක්තරා දුරකට උත්තර සැපයිය හැකි ප්‍රශ්නයකි. අනෙත් තැනක බියට හේතු තිබේ. ඒ බිය වෙනත් මිනිසුන්ගේ කුහක කම, කම්මැලි කම හා නොදැනුවත් කම සමග පැටලී ඇති නිසා ය. ඒ නිසා ම මේ සම්බන්ධයෙන් ආයතන තුළ සංවාදයක් ඇති කරලීම වැදගත් ය. මේ සිව් දුර්වලකම් පෙන්වා දී, ඒවා සමාව දිය නොහැකි වැරදි බව දක්වා සිටීම වැදගත් ය.

නීතියට මුවා වී හෝ නීතිය භාවිතා කර, අසරණ මිනිසුන් පීඩාවට පත් කරන්නන් සම්බන්ධයෙන් දැඩි පිළිවෙතක් අනුගමනය කරන අතරේ, එසේ පීඩාවට පත් වන මිනිසුන්ගේ දුක්ගැනවිලි විමර්ශයන කොට, සහන සැලසීමට, වෙන ම ක්‍රියා පටිපාටියක් අනුගමනය කිරීම ද අවශ්‍ය ය.

ඇතැම් තැනක නීති නැවත විවරණය කිරීමට ද කටයුතු කළ හැකි ය. නීති, වඩා හොඳින් වැඩ කිරීමට පහසුකම් සළසනු වෙනුවට, වැඩ අඩාල කිරීමට හේතු වන්නේ නම්, ඒවා වෙනස් කළ යුතු ය. නීතියට අනුව වැඩ කිරීමට පහළ අයට පැවරෙන නිසා ම, කළ යුතු වෙනස් කම් කිරීම, ඉහළ කළමනාකාරිත්වයට පැවරෙන්නේ ය. එය නායකයෙකුගේ මග හැරිය නොහැකි කාර්ය භාරයකි. භූමිකාවකි.

මැජික් හා කළමනාකරණය


https://i.pinimg.com/236x/3b/6f/4f/3b6f4f3f4a0e51ffb664b0af0995cd7e--the-magicians-sideshow-collectibles.jpg

මැජික් බලන්නට මිනිසුන් කැමති ය. වෙනත් විදිහකට කියන්නේ නම්, තමන් දක්ෂ ලෙස රවටන්නන්ට මිනිසුන් කැමති ය. මැජික්වලට රැවටීමෙන් නොනැවතී, රවටන මිනිසාට අත්පොලසන් දෙන්නට ද ඔවුහු සැදී පැහැදී සිටින්නෝ ය.

මැජික් දර්ශනයක දී අත්පොලසන් පිරිනමන්නේ රවටනු ලැබුවාට ම නොවේ. දක්ෂතාවයට ය.

එහෙත් රවටනු ලැබීම සම්බන්ධයෙන් අත්පොලසන් දෙන මිනිස්සු ද අප අතර සිටිති. ඒ තමන්ව රවටන දේශපාලනඥයන්ට අත්පොලසන් දෙන අය ය. ඒ මැජික් වලදී මෙන් ඒ ඇස්බැන්දුම් බව දැන නොවේ. නොදැන ය. ඇත්ත යයි අදහාගෙන ය.

ආගමික පූජකයන් ද ඇස් බැන්දුම් පෙන්නීමේ ලා දක්ෂ ය. ස්වාමීන්වහන්සේ කෙනෙකුට කරන ආසන පූජාවකින්, ඊළග භවයේ දෙව්ලොව උපත ලැබ, මැණික් පුටුවකට උපාසිකාවක් හිමිකම් ලැබූවේ යැයි කියන කතාවක්, මා ඇසු‍වේ ඊයේ පෙරේදා ධර්මදේශනාවක දී ය. ආගම වෙනුවෙන් මැරුණු අයට කන්‍යාවන් ලැබෙනවා යැයි කියනු ලබන්නේ මුස්ලිම් ආගමේ එක පාර්ශවයක ය. අධ්‍යාත්මිකත්වය සමග එතූ විට ඇස්බැන්දුමේ අලංකාරය වැඩි ය. ඒත්තු ගන්වන සුළුය. ඒ සියල්ලට සාදු කියන්නට එහෙයි කියන්නට ආමේන් කියන්නට කැමති උවැසි උවැසියන් ඉන්නා නිසා ඒ ඇස්බැන්දුම් ද දිගට හරහට සිදු වන්නේ ය.

ආධාර එකතු කරන්නන් ද මේ ඇස්බැන්දුම් ඉදිරිපත් කිරීමේ ලා දක්ෂ ය. ලෙඩ රෝග පිළිබඳ වෛද්‍ය සහතිකවල සිට හැම එකක් ම ඊට අඩංගු ය. පික්පොකට් කාරයින් පැහැර ගන්නේ හොරෙන් ය. මංකොල්ලකාරයින් එයම එලිපිට කරන්නේ වුව ඒ සඳහා තර්ජනය භාවිතා කෙරෙන්නේ ය. ආයුධ යොදා ගැනෙන්නේ ය. ආධාර හිඟන අය ඒ සඳහා භාවිතා කරන්නේ මැජික් ය. ඇස් බැන්දුම් ය.

නොයෙක් වර්ගයේ සාස්තර කියන්නන් ද ඇතුළුව ගුප්ත විද්‍යාව යොදා ගන්නා හැම කෙනෙකුම පාහේ පෙන්වන්නේ මැජික් ය. වැඩ ගුප්ත බව, නමේ ම දක්වා තිබේ.

මේ සියල්ල දකින කළමනාකරුවෙකු ද තමන් ද ඇස්බැන්දුම් කරුවෙකු වෙන්නට කල්පනා කරතොත් ඔහුට / ඇයට දොස් කිව නොහැකි ය. එහෙත් කළමනාකරුවෙකු විසින් රවටනු ලැබීමට බොහෝ දෙනෙකු කැමති නැත. වැඩකරන සේවකයන් ද පාරිභෝගිකයන් හෝ සේවාලාභින් ද කැමති නැත. ආගමක පූජකවරයෙකුට මෙන් මැජික් කරුවෙකුට මෙන් කළමනාකරුවෙකුට ඒ සම්බන්ධයෙන් සමාව ලැබෙන්නේ නැත.

එහෙත් කළමනාකරුවෝ මැජික් වලින් වැඩ ගනිති. ඒ වැඩිමනත් ලෙස අලෙවිකරණයේ ය. ඇස්බැන්දුම් වඩාත් දර්ශණීය ලෙස දිග හැරෙන්නේ එහි දී ය. නංගි පෙන්නා අක්කා දෙන ආකාරයේ ඇස් බැන්දුම් එමට ය. උඩ සාක්කුවට එකක් දමා යට සාක්කුවෙන් එමෙන් තුන් ගුණයක් ගන්නා කළමනාකරුවන් එක් අතකට පෙන්නන්නේ ද මැජික් ය.

මේ ඇස්බැන්දුම් වල යෙදෙන වැඩි දෙනෙක් තුළ එක් පොදු විශ්වාසයක් තිබේ. තමන්ට සැළකිය යුතු පිරිසක් තවත් කාලයකට රැවටිය හැකි බව ය. තමන්ගේ ඇස්බැන්දුම් කීප දෙනෙකුට අසු වූවේ වුව ද නව පිරිසකට දැල එලා ගත හැකි බව ය.

අතීතයේ දී ඒ සඳහා ඉඩ කඩ තිබූ බව ඇත්ත ය. එහෙත් ගැටළුවකට ඇත්තේ ඉඩ කඩ තොරතුරු තාක්ෂණයත් ඒ හරහා ක්‍රියාත්මක වන තරඟකාරිත්වයත් සමග සීමාවේගන යෑම ය. දැන් හැම එකකට රේටින් ලැබෙන්නේ ය. ටැක්සි සේවාවල රියැදුරන්ට පමණක් නොව ඒවා භාවිතා කරන අයට ද රේටින් ලැබෙන්නේ ය. හෝටල් වලට රේටින් ලැබෙන්නේ ය. ගුවන් සේවා වලට රේටින් ලැබෙන්නේ ය. පාරිභෝගික භාණ්ඩවලට සපයන සේවාවලට වෙනත් ආයතන වලට ද රේටින් ලැබෙන්නේ ය. රවටනු ලැබූ බව අසු වූ කල, ලැබෙන රේටින් පලේ පල් ය. වැඩි කලක් නොගොස් ඒවා සමග පල්ලම් බැසීමට, මුල දී ආයතනයන්ට ද, පසුව කළමනාකරුවන්ට ද, සිදු වන්නේ ය.

සක්‍රීය සමාජජාලා තිබෙන්නේ ය. හැම දෙනෙකුටම පාහේ ඇති ජංගම දුරකතන වල කැමරා ද තිබෙන්නේ ය. බොරු කළ නොහැකි සාක්කි සමග ඇස් බැන්දුම් ඇතැම් තැනක එලියට එන්නේ ඒ දෙකේ අනුග්‍රහය ද යටතේ ය.

ඒ නිසා අද දවස ඊයේට වඩා ඇස් බැන්දුම් පෑමේ දී පරිස්සම් විය යුතු ය. කළමනාකරුවන් විශේෂයෙන් පරිස්සම් විය යුතු ය. ආයතනය මැජික් පෙන්වන එකක් නොව සැබෑ සේවයක් සලසන එකක් බව පෙනී යන ලෙස වැඩ කිරීමට පරිස්සම් විය යුතු ය. නංගී පෙන්නුවොත් අක්කා නොව නංගී ම දීමට හිත හදා ගත යුතු ය.

එපමණක් නොවේ. ලෝකයේ ඇස්බැන්දුම්කරුවන් ඉන්නා බව දැන ඔවුන් අඳුනාගැනීමට ද ඔවුන්ගෙන් පරිස්සම් වීමට ද කළමනාකරුවන් ඉගෙන ගත යුතු ය. ඇස් බැන්දුම් කරුවන් අනුන්ගේ ඇස්වලට වැලි ගසා, තමන්ගේ වුවමනා ඉෂ්ඨ කරගන්නා බව දැන, ඇස් පරිස්සම් කර ගන්නා අතර, මෙවැනි ඇස් බැන්දුම් අඳුනාගත හැකි සේ ඇස් විවර කර තබා ගැනීමට ද කටයුතු කළ යුතු ය.

ඊට අමතරව අන්තර්ජාලය විසින් සලසන විවිධ සේවා ද ඇත්ත නැත්ත සොයා ගැනීමට යොදා ගත හැකි ය. මෑතක දී අන්තර්ජාලය හරහා ප්‍රචාරය වුනු මයික්‍රෝවේවි උදුන හානිය ඇතිකරන්නේ ,ය ඒ නිසා එය ජපාන රජය විසින් තහනම් කර ඇතැයි ද, යන කතාව අන්තර්ජාලයේ ඇති ෆැක්ට් චෙක් වෙබ් අඩවිය විසින් බොරුවක් බව සනාථ කර තිබිණි. අන්තර්ජාලයේ පළවන ප්‍රවාත්ති වල ඇත්ත නැත්ත සොයා ගැනීමට භාවිතා කළ හැකි එක් වෙබ් අඩවියක් ෆැක්ට් චෙක් ය. එවැනි අඩවි තෝරාබේරා ගැනීමේ දී වෙනත් ආකාරයක ඇස්බැන්දුම් කරුවෙකුට හසු වීමට ඉඩකඩ ඇති බව දැන එය පරිස්සමින් කළ යුතුය. අන්තර්ජාලය පුරා ද සමාජජාලා පුරා ද අන් තැන වල මෙන් ම ඇස් බැන්දුම් කරුවන් අරක් ගෙන ඇති බැවිනි.

ඇස් බැන්දුම් කරුවන් සමග අවංක ආයතන වලට තරඟ කිරීම අමාරු ය. ඒ නිසා ම බොහෝ විට සිදුවන්නේ එවැනි අවංක ආයතන ද ටික කලෙකින් ඇස් බැන්දුම් කරුවන් අනුගමනය කිරීම ය. අවංකව වැඩ කරන ආයතන කළ යුත්තේ ඒ ගොන් කරත්තයට නැගීම නොවේ. ඒ ඇස්බැන්දුම් කරුවන් නිරාවරණය කිරීම ය. හෙලිදරව් කිරීම ය.

මේ නිසා ම ප්‍රමිතීන් ඇති කර ගැනීමටත්, ප්‍රමිතීන් පවත්වාගෙන යෑම සඳහා ඒවා නියාමනය කිරීමට සමත් ආයතන ව්‍යුහයක් ඇති කර ගැනීමටත්, කළමනාකරුවන් විසින් කටයුතු කළ යුතු ය. ඒවා තවත් ඇස් බැන්දුමක් නොවන බවට නිතර පරීක්ෂා කොට සැක හැර දැන ගත යුතු ය. ඒවාට අවශ්‍ය තොරතුරු ලබා දීමෙන් සහය දැක්වීය යුතු ය. සමාජය ද ඇස් බැන්දුම්කරුවන් දෙස සුපරීක්ෂාවෙන් බලන තැනකට යොමු කළ යුතු ය. ඇස් බැන්දුම් කරුවන්ට එරෙහි පුළුල් සන්ධානයක් ගොඩ නැගිය යුතු ය.

 

කේලාම් කීම හා ඇහීම


 

කේලාම් කීම අයහපත් බව දැන සිටිය ද එසේ නොකර සිටීමට බොහෝ දෙනෙකුට බැරි ය. කේලමකින් බොහෝ විට කියවෙන්නේ යම් පුද්ගලයෙකුගේ අකටයුත්තක් ගැන ය. කවුරුන් හෝ කරන වැරැද්දක් ගැන ය. එය කාට හෝ විරුද්ධව, චුදිතයා විසින් කරන යම් කටයුත්තක් අරබයා ද විය හැකි ය. ආයතනයට එරෙහිව කරන කටයුත්තක් ද විය හැකි ය.

ඒ නිසාම එවැන්නක් පිළිබඳව තමන් දැනුවත් වූ පසු එය අදාළ පුද්ගලයාට කියා නිදහස් වන තුරු බොහෝ දෙනෙකුට එය බරකි. අදාළ පුද්ගලයා තම හිතවතෙකු නම්, ආයතනයේ නායකයා තම හිතවතෙකු නම්, ඇතැම් විට එසේ නොකියා සිටීමෙන් ඔහුට හෝ ඇයට කරන්නේ නපුරක් කරන්නේය යන සිතිවිල්ල හිතට කරදර කරයි. ඒ නැතත් නිරපරාදේ අමාරුවේ වැටෙන්නට යන මිනිසෙකුට උදව් වීම, කේලාම් කීම හරහා වුව උදව්වීම, නපුරක් හැටියට ගැනෙන්නේ නැත. ඒ නිසා, ආගම ධර්මයේ කෙසේ කියා තිබුන ද, කේලාම් කීම හැම විටම නරක දෙයක් ලෙස බොහෝ අය විසින් සළකන්නේ නැත.

කේලාම් ඇහීම ද මේ හේතුව නිසා ම වරදක් හැටියට නොසැළකේ. කේලමකින් සපයන්නේ තොරතුරකි. තීරණ ගැනීමට තොරතුරු හැකිතාක් දැන ගෙන සිටීම අවශ්‍ය ය. ඒ තොරතුරුවල විශ්වාසනීයත්වය සැක සහිත වුව ද එය නැවත පරීක්ෂා කිරීමෙන් පසු පමණක් භාවිතා කළ යුතු වුව ද පළමු වටයේ එයින් වැසුණු දොරක් විවර කෙරෙන නිසා වැදගත් ලෙස සැළකෙන්නේ ය.

කාට හෝ විරුද්ධව කරන යම් අකටයුත්තක්, ඒ පුද්ගලයාට, කියා සිටීම කේලමකි. එයම තැන තැන කතා කරන විට එය ඕපාදූපයක් බවට පත් වේ. කේලාම් වල මූලාශ්‍රය ඇතැම් විට මෙසේ කටින් කට යන ඕපාදූපයක් ද විය හැකි ය. ඒ වුනාට එසේ ඇහිඳ ගත් තොරතුර කේලාම් කියන්නා ඇතැම් විට වචනයට නගන්නේ තමන් ම ඇසින් දුටු, තම කණටම ඇහුණු, දෙයක් හැටියට ය. බොහෝ කේලාම් භයානක වන්නේ ඒ නිසා  ය. ඒ තුළ ඇත්තේ විශ්වාසනීයත්වය පිළිබඳ ප්‍රශ්නය ය.

කළමනාකරණ සාහිත්‍යයේ ආයතනය තුළ සැරිසරන ඕපාදූප හැඳින්වෙන්නේ grape vine යන නාමයෙනි. විවෘත සන්නිවේදනයකට ඉඩක් නැති, එවැන්නක් සිදු නොවන, ආයතන වල ඕපාදූප වලට වැඩි තැනක් ලැබෙන්නේ ය. එය නිල මාධ්‍ය තොරුතුරු වාර්ථා කිරීම මග හරින විට මූණු පොත එහි තැන ගන්නවා වැනි ය. ඒ නිසා ම කේලාම් ද වැඩි ඉඩක් එවැනි ආයතන තුළ ලබා ගන්නේ ය.

කළමනාකරුවෙකු මේ සම්බන්ධයෙන් කුමන අස්ථානයක් ගත යුතු ද? ඔහු / ඇය කේලාම්වලට ඇහුම් කන් දිය යුතු ද? ඒවා සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කළ යුතු ක්‍රියාමාර්ගය කුමක් ද? අද ලිපියට විෂයය වන්නේ ඒ ප්‍රශ්නයන් ය.

තොරතුරු, තීරණ ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය ය. ඒ නිසා කේලාම් වලට ඇහුම් කන් නොදී සිටිය යුතු නැත. එහෙත් අවශ්‍ය නිකම් තොරතුරු නොවේ. අප කලින් ද සඳහන් කළ පරිදි විශ්වාසනීය තොරතුරු ය. ඒ නිසා ම විශ්වාසනීයත්වය තහවුරු කරගන්නා තුරු කේලමක් සැළකිය යුත්තේ බොරුවක් ලෙස ය. ඒ නිසා සාක්කි සෙවිය යුත්තේ කේලමේ සඳහන් දේ බොරුවක් බව ඔප්පු කිරීම සඳහා ය. එසේ නොවුනහොත් වෙන්නේ වැඩි දුර සොයා බැලීමකින් තොරව කේලමට හසු වීම ය.

අප එසේ කියන්නේ අපට බොහෝ විට හමුවන්නේ අප සොයන පැත්ත සනාථ කරන සාක්කි නිසා ය. අනෙත් පැත්තට සාක්කි සෙවිය යුත්තේ ඒ මානසික අගතියෙන් ගැලවීමට ය. උගුලට අසු නොවී සිටීමට ය.

කේලාම් කියන තැනැත්තා මුලින් කරන්නේ “සත්‍යය කේලාම්“ කීම ය. අප විසින් සාක්කි සොයා යෑමේ දී ඔහු/ ඇය නිවැරදි බව පෙනෙයි. දැන් මුල් වටය අවසන් ය. ඒ විශ්වාසය ගොඩ නැගීමේ වටය ය.

දෙවැනි වටයේ කේලාම්වල ඇත්තේ අර්ධ සත්‍යයන් ය. ඒවා ද අර්ධ ලෙස හෝ සනාථ වන නිසා අනෙක්වා නොසොයාම සම්පූර්ණ කතාව නායකයා විසින් පිළිගැනීමට ඉඩ තිබේ.

විශ්වාසය තහවුරු වූ විට පට්ටපල් බොරු ද කේලාම් ලෙස ලැබේ. ඒ එළැඹ ඇත්තේ තුන්වෙනි වටයට ය. දැන් උගුලට අසු වී අවසන් ය. ඒ නිසා ඒවා බොහෝ විට සොයා බලන්නේ නැතිවම පිළිගැනේ. ඒ මත පදනම් ව ගන්නා තීරණ වලින් සිදු වන්නේ වෙනදා හිතවත් වූ අය ද සතුරන් වීම ය. කේලම්කරුවන් ගෙතූ කතාවේ විදිහට, බොරුවට නොව, ඇත්තටම, නායකයාට විරුද්ධව යෑම ය. ඒ හරහා කේලාම් කියන්නා පමණක් අවසානයේ ජය ලැබීම ය.

ඇතැමුන් ඇතැම් විට කේලාම් කියන්නට පටන් ගන්නේ නායකයාට, ආයතනයට, ඇති හිතවත් කමට ය. එහෙත් ඒවා නායකයා නොවිමසා ම පිළිගන්නා බව පෙනෙන විට, ඒ අවස්ථාවෙන් ප්‍රයෝජන ගැනීමට කේලම්කරුට සිතුනොත් ඒ ගැන පුදුම විය යුතු නැත. පළමුව, තමන්ගේ විරුද්ධ කාරයින්ගෙන් පලිගන්නට කේලම්කරු විසින් මේ නව අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට ගැනේ. දෙවනුව, නායකයාට ඇති හිතවත් කම, ඔහු/ඇය යටත් කර ගැනීමක් දක්වා ද, නායකයා තමන්ගේ පදයට නටන රූකඩයක් බවට පත් කර ගැනීම දක්වා ද, වශයෙන් තවත් අදියර කීපයක් ඉදිරියට යා හැකි ය.

ඇතැම් විට සිදුවන්නේ කේලම් කරුවා බොරු කාරයෙකු බව තේරුම් යන විට සෙසු සියල්ලන් හතුරන් බවට නායකයා විසින් පත් කර ගෙන තිබිම ය. අවසානයේ කිසිවෙකුත් ඔහුට නැති වීම ය. ඔහු තනි වීම ය.

නායකයා / කළමනාකරුවා සතුව තොරතුරු ලැබෙන මූලාශ්‍ර එකකට වැඩි ගණනක් තිබිය යුතුවා පමණක් නොව ඔහු තොරතුරු ලබා ගැනීම සඳහා ස්වාධීන උත්සහයන් ද දැරිය යුතු වන්නේ ඒ නිසා ය.

අසන කේලාම් වලින් පූර්ව නිගමනයන්ට බසින්නේ නැතිව, ඒ මත පදනම්ව චුදිත පාර්ශවයට චෝදනා එල්ල කරන්නේ නැතිව, ඒක පාර්ශවිකව තමන් තීන්දු වලට බසින්නේ හෝ දඩුවම් නියම කරන්නේ නැතිව, විවෘත මනසකින් චුදිත පාර්ශවයට සවන් දිය යුත්තේ ඒ නිසා ය.

ඕනෑම කතාවකට පැති කීපයක් තිබේ. කේලමෙන් කියවෙන්නේ එක පැත්තකි. ඉතිරි පැති නැතිව සම්පූර්ණ කතාව බලා ගත නොහැකි ය. කියවා ගත නොහැකි ය.

චෝදනා එල්ල කරන පුද්ගලයාත්, චුදිතයාත්, ගැන නම් වශයෙන් සඳහන් කරන්නේ නැතිව කතාව ගැන තෙවැනි පාර්ශවයන්ගෙන් විමසිය හැකි ය. එවිට පැති දෙකක් නොව තුනක් හතරක් ම නිරාවරණය කර ගත හැකි ය.

බොහෝ නායකයන්ට මේ ඉවසීම නැත. ඔවුන් බොහෝ දෙනෙකු කතාවේ බාගයක් යන විට පරල වන ජාතියේ අය ය. බාගයක් අසන, කාලක් තේරුම් ගන්නා, බිංදුවක් හිතන, දෙගුණයක් ප්‍රතිචාර දක්වන අය ය. අවසානයේ ඔවුන්ට සිදු වන්නේ දහ ගුණයක් පසුතැවිලි වීමට ය.

ප්‍රතිරූප වන්දනාව


Nordic Sami people worship of Stupa resembling statues on ...

ඕනෑ ම ආයතනයක, රටක, පරපුරක ඉතිහාසය තුළ ඒ ආයතනයට, රටට, පරපුරට අතිශය බලපෑමක් කළ සුවිශේෂී පුද්ගලයන්, සෙසු අය සමග සන්සන්දනයේ දී දැවැන්තයින් යැයි කිව හැකි පුද්ගලයින්, කෙටියෙන් කියන්නේ නම් වීරයන්, සිටිය හැකි ය. එවැනි දැවැන්තයින් දේවත්වයෙන් සළකන්නට, ඔවුන් පරමාදර්ශයන් ලෙස සළකන්නට, ඒ නිසා ම ආයතනයක්, රටක්, පරපුරක් ඉදිරිපත් වීම ස්වභාවික ය. සාධාරණ ය.

ඒ උදෙසා ඉතිහාසය හදාරන්නටත් පරපුරෙන් පරපුරට ඒ දැවැන්තයින් පිළිබඳ සිත් කාවදින කතා වෘත්තාන්තයන් සේ ගෙන යෑමටත් ඔවුන් නිරන්තරයෙන් සැමරිමටත් ඒ හරහා එම ප්‍රජාවට කණ්ඩායමට ශක්තියක් බලයක් ලබා දීමටත් කටයුතු කරනු ලැබේ.

අපේ ඉතිහාසයට අදාළව නම් රාවණා, මහ පැරකුම්බා, මහසෙන්, වළගම්බා, ධාතුසේන, දුටුගැමුණු, එවැනි වීරයන් ය. ටිබෙට් ජාතික එස් මහින්ද හිමි, මිගෙට්ටුවත්තේ ගුණානන්ද හිමි, තොටගමුවේ රාහුල හිමි එවැනි වීරයන් ය.

මිනිසුන් දිරිගන්වන සුළු එවැනි වීරයන් සිටීම ඒ නිසා ම ආශිර්වාදයකි.

මේ චරිත වඩාත් ආකර්ෂණීය කිරීම උදෙසා වරින් වර බොරු ද එකතු කරනු ලැබේ. ඒ සියල්ලෙහි අදහස ප්‍රබල ප්‍රතිරූපයක් ගොඩ නගා ගැනීම ය. වන්දනා කිරීමට සුදුසු තත්වයට වීරයා පුම්බා උඩට ගැනීම ය.

ඇතැම් ආගමික ඉගැන්වීම් වල ශාස්තෘන් වහන්සේලාට ඉන්ද්‍රජාලික හැකියාවන් මවන්නේ ද එසේ උත්කර්ෂයට නැංවීම උදෙසා ය. ප්‍රතිරූපයෙන් වැඩි වැඩක් ගත හැක්කේ අමු අමුවේ චරිතය ඒ ලෙස ඉදිරිපත් කිරීමෙන් නොවේ. ඒ චරිතයට අදාළ නැති ගුණාංග හා හැකියාවන් ද ඊට එක් කිරීමෙනි. ඒ සියල්ලේ අවසාන අපේක්ෂාව වන්දනා කිරීමට සුදුසු තත්වයට විරයා ගෙන ඒම ය.

මේ අපේ ගමේ රටේ සාමාන්‍ය මළ ගෙයක වුව ද අපට අත්විඳිය හැකි කාරණයකි. මැරුණ මිනිසා ජීවත්ව සිටිය මිනිසාට වඩා බොහෝ සෙයින් යහපත් ය. දක්ෂ ය. මිත්‍රශීලී ය. ඒ ගැන කියන කතාවලින් එකිනෙකා පරයා සිය මිත්‍රයා ඥාතියා උඩ දමන්නේ ඒ ප්‍රතිරූපය ගොඩ නැගීම උදෙසා ය. මිය ගොස් ඇත්තේ වචනයේ අර්ථයෙන්ම සත්පුරුෂයෙකි.

ආයතනය ආරම්භ කළ තැනැත්තා, ආයතනය නව මානයකට ඔසවා තැබූ තැනැත්තා ලෙස විවිධ අවස්ථාවල ආයතනය වෙනුවෙන් සුවිශේෂ මෙහෙවරක් කළ වීරයෝ ආයතනයකට ද සිටිති. ඔවුන්ගෙන් ඇතැමෙක් වන්දීනය තත්වයේ ලා සළකන්නට ද ඒ සඳහා ඒ තැනැත්තාගේ ප්‍රතිරූපය පුම්බන්නට ද ආයතනයේ කළමනාකාරිත්වය වග බලා ගනිති. එයිනුත් නොනැවතී ඔවුන්ගේ පිළිරූ පවා ආයතන පරිශ්‍රයේ තබන්නට කටයුතු යෙදේ.

ඩී එස්, බණ්ඩාරනායක, ප්‍රේමදාස, එන් එම් පමණක් නොව ඩ්ඒ රාජපක්ෂ ද ප්‍රතිමාවක් බවට පත් වී රට තුළ විවිධ තැන් හි ස්ථාන ගත වන්නේ ඒ අනුව ය. ඒ බුදුන් හා ජේසුස් යන ආගමික නායකයන්ගේ පිළි රූ වලට අමතරව ය.

ප්‍රශ්නය ඇතිවන්නේ ආගමික වටපිටාවක දී මෙන් ම මෙහි දී ද මේ වීරයාගේ ප්‍රතිපත්ති හා දැක්මට දිව්‍යමය බවක් ලැබීම නිසා ය. ඔහුගේ ප්‍රකාශ සර්වකාලීන ලෙස සැළකීම නිසා ය. ඔහු කළ වැඩ එලෙසම කර ගෙන යෑමටත් ඔහු කී දේ එලෙසම පිළිගැනීමටත් පේවීම නිසා ය.

ඒ නිසා ආගමක් මෙන් ම ආයතනයේ දර්ශනය ද වැඩ පිළිවෙලවල් ද කාලානුරූප වෙනස් නොවී එලෙසම පවතින්නට ඉඩ තිබෙන්නේ ය.

ආගමකට මෙය වැඩිමනත් ලෙස බල නොපාන්නේ ආගමේ වපසරිය මේ ආත්මයට නොව එළඹෙන ආත්මයට බොහෝ තැනක සීමා වෙන නිසා ය. ඒ නිසා ම කරන කියන දෙයෙහි හරි වැරැද්ද අපට විමසීමට මේ ආත්මය තුළ ඉඩක් අවස්ථාවක් නැත. ආයතනයක තත්වය ඊට හාත් පසින් ම වෙනස් ය. ඒ නිසා ම ආගමකට දැරිය හැකි අවදානමවත් ආගමික නොවන ආයතනයකට ගත නොහැකි ය. එය ඊළග භවයේ නොව මේ භවයේ ම ඊළඟ මොහොතේ සිට එය කරන කියන දෑ පරීක්ෂාවට ලක් වන නිසා ය.

ඒ නිසා ම ආයතන තුළ ප්‍රතිරූප වන්දනාව නොකළ යුතු ය. ඉතිහාසය තුළ කිසිවෙකු හෝ කළ මැදිහත් වීම ඒ යුගයට සාපේක්ෂව මිස සර්ව කාලීනව අදාළ වන දෙයක් ලෙස නොගත යුතු ය. එසේ ප්‍රතිරූප ගත වන චරිතයක දැක්ම විචාරය කරන්නට ඉඩක් ආයතනයට තිබිය යුතු ය. ප්‍රශ්න කරන්නට ඉඩක් තිබිය යුතු ය. එවන් චරිතයක දැක්ම ආයතනයක ඉදිරිමග අවුරා නැගෙන හෙවනැල්ලක් වීමෙන් වළක්වා ගත යුතු ය.

මාඕ සේතුං චීනයේ ගොඩ නැගුණු එවැනි දැවැන්ත ප්‍රතිරූපයකි. මාඕ සේතුංගේ ප්‍රතිරූපය විසින් චීනය මත හෙලා තිබූ හෙවනැල්ල ඉවත් කිරීම ඔහුගේ මරණයෙන් පසු ද පහසු වූයේ නැත. ඩෙන්සියාඕ පිං ඒ විසින් ඒ හෙවනැල්ල ඉවත් නොකරන්නට චීනය අතීතය තුළ හිර වී ඝණීභවනය වන්නට ඉඩ තිබුනේ ය. උතුරු කොරියාව තවමත් කිම්ඉල්සුංගේ හෙවනැල්ල යට අතීතය තුළ හිර වී ඇති රටක් ව ඇත්තේ ඒ නිසා ය.

ප්‍රතිරූප හදා ගත්තාට පසු ඒවාට වන්දනා මාන කරන නිසා ම ඒවා ගලවා දැමීම අමාරු ය. ඒවා දෙස මැදිහත් සිතින් බැලීම අපහසු ය. ඒ නිසා වඩා වැදගත් වන්නේ ඒවා නොසාදා ඉන්නා එක ය.

එසේ වුව ද වටිනාකමක් නැති බොහෝ මිනිසුන් තමන්ගේ වටිනාකම ගොඩ නගා ගන්නේ ප්‍රතිරූප පිම්බීමට ඔවුන් දරන දායකත්වයෙනි. ඒවා උස්සාගෙන කර ගසා ගෙන සිටීමෙනි. ඒ නිසා මේ කටයුත්ත අමාරු ය. වීරයාගේ ලේ උරුමකාරයන් සිටිනවා නම් ඒ වැඩේ තවත් අමාරු ය. ඒ තම ඥාතියාගේ කීර්ති කදම්බයෙන් තමන්ට ගොඩ යෑමට ඉඩක් සාදා ගත හැකි යැයි ඔවුන් වෙසෙසින් සිතන නිසා ය. සෙසු අය ද ඔහුට / ඇයට අනුබල දෙමින් ඒ හරහා එම උරුමයට පංගුකාරයන් වීමට කැස කවන නිසා ය. උතුරු කොරියාවට අද සිදු ව ඇත්තේ එය ය.

ලේ උරුමක්කාරයින්ට අමතරව මතවාදයක උරුමක්කාරයින් ද මතවාදයේ ආදි කර්තෘන් වන්දනාවේ යෙදීම ස්වභාවය ය. මාක්ස්ගේ ලෙනින්ගේ අනුගාමිකයන් ඔවුන්ගේ එම මතවාදයන්ගේ නායකයින්ගේ ප්‍රතිරූප වන්දනාවේ යෙදෙන්නේ ඒ බව අපට කියන්නට ය. බොහෝ රටවල අත්දැකීම් අපට කියන්නේ මේ අනුගාමිකයන් බොහෝ දෙනා මේ ප්‍රතිරූපවලට මුවා වී ජනතාවගේ ඇස් වලට වැලි ගැසූ බව ය. ඔවුන්ව මුලා කළ බව ය.

කළමනාකරණ ගුරුවරුන් ද සිටින නිසා කළමනාකරුවන් ද ඒ ගුරුවරුන්ගේ ඉගැන්වීම් දෙස විචාරශීලිව බලන්නට අමතක නොකළ යුතු ය. පරිසරය වෙනස් වන නිසා ම ඒ පැරණි ඉගැන්වීම් වල වලංගු භාවය ප්‍රතිරූපයන්ගෙන් අන්ධ නොවී විමසිය යුතු ය. නැතිනම් සිදු වන්නේ හිර වීමට ය. නොගැලපෙන අතීතයක් තුළ හිර වී ඝනීබවනය වීමට ය. ඒ හරහා අතීතයට එක් වීමට ය. ආයතනය ද සමග අතීතයට එක්වීමට ය.

දේශපාලනික නායකයා සහ ආයතනික නායකයා


 

රට තුළ පමණක් නොව, ආයතනයක් තුළ ද, දේශපාලනඥයෝ ද නායකයෝ ද යනුවෙන් ප්‍රධානීන් දෙවර්ගයක් සිටිති. ඒ ඇතැම් ආයතනයක නායකත්ව තනතුර දරන්නන් ද දේශපාලනඥයින් මෙන් ම හැසිරෙන නිසා ය. ඔවුන් ආයතනය තුළ “ආයතනික දේශපාලනයේ“ නියැලෙන නිසා ය. බල මුළු රැස් කිරීමක යෙදෙන නිසා ය. තමන්ගේ සහචරයන් පිරිසකගේ රැකවරණය යටතේ, ඔවුන් යොදා ගනිමින්, ඔවුන්ට විශේෂ අනුග්‍රහ ලබා දෙමින්, ආයතන පාලනය කරන නිසා ය. පුද්ගලයින්ට අනුග්‍රහයන් සැපයීම හරහා ඔවුන් දිනා ගෙන තමන්ගේ ගොඩ වැඩි කර ගැනීමේ යෙදෙන නිසා ය.

එවැනි නායකයින් නොනායකයින් වගේ ය. ඔවුන්ට ආයතනයේ නීති රීති, ප්‍රතිපත්ති හෝ ආචාර ධර්ම අදාළ නැත. පුද්ගලයින් හිත දිනා ගෙන සිය බල අභිලාෂයන් මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා ඒ සියල්ල නවන්නට ඔවුන් සූදානම් ය.

ළමුන් වඩා ගෙන හුරතල් කරන, ආච්චි අම්මලා සමග තොඳොල් වන, දේශපාලන නායකයන් තරමට ම ඔවුන් ද මිනිසුන් හා කුළුපග ය. බොහෝ විට සෙස්සන් අමතන්නේ නෑකමක් දක්වමිනි. පුතා, දුව, අයියා, මල්ලී ඒ නෑකම් අතර ප්‍රධාන ය.

සුදුසු නොවෙතත් ජනප්‍රිය තීරණ ගැනීමට ඔවුන් සූදානම් ය. බුදු පිළිම ආයතන ඉදිරිපසට වඩම්මන්නේ, දානමාන පිංකම් කරන්නේ, මහපිරිත් සංවිධානය කරන්නේ, මහා දන්සැල් සංවිධානය කරන්නේ, උත්සවාකාරයෙන් ගවයන් නිදහස් කරන්නේ ඔවුන් ය. වෙන කිසිම වැඩකට නොදෙන ප්‍රමුඛත්වයක් ඔවුහු මෙවැනි වැඩ වලට දෙන්නෝ ය. වෙනත් වැඩකදී මුදල් ගැන දහවතාවක් හිතන මොවුහු මෙවන් වැඩ සඳහා ලෝස් නැතිව වියදම් කරති. ඔවුහු හැමවිටම පාහේ ජාතියේත් ආගමේත් ආරක්ෂකයින් හැටියට පෙනී සිටිති.

හැම දෙනෙකුම සතුටින් තැබීම එවැනි අයගේ අරමුණ ය. තමන්ගේ න්‍යාය පත්‍රය හොඳින් ක්‍රියාත්මක කළ හැක්කේ මිනිසුන් සතුටින් සිටින විට ය. ඔවුන් තුළ විරෝධයක් පාන්නට ආත්ම ශක්තියක් නැති කළ විට ය. ඒ සඳහා සෙසු මිනිසුන් කුඩු කෑ මිනිසුන් බවට පත් කිරීමට ද එවැනි නායකයින්ට වුවමනා ය. ඊට පසු කුඩු කෑ මිනිසුන්ගේ ලිපි ගොනු නැතිනම් ජනප්‍රිය ව්‍යවහාරයේ එන ෆයිල් තමන්ගේ භාරයට ගෙන ඔවුන් ඒ නාස් ලණුව හරහා පාලනය කිරීමේ කලාව එැවැන්නන් විසින් ප්‍රගුණ කොට තිබේ.

තමන් ළඟ බෙහෙතකටවත් සොයා ගත නොහැකි ගුණ හා යහපත් චර්යාවන් ඔහු වර්ණනා කරන්නේ අසන්නන් පුදුමයට පත් කරවමිනි. ඔහු බිණිමේ දක්ෂ ය. බණ කිීමේ දක්ෂ ය. බොරු කීමේ දක්ෂ ය. මේ කතා කරන්නේ වෙනත් පුද්ගලයෙකු යැයි සිතන තරමට තමන් ළඟ නැති දේ ඇතැයි කීමට ඔහුට පුළුවන. කළ දේ නැතැයි කීමට පුළුවන. නොකළ දේ කළේ යැයි කීමට පුළුවන. එය කොතරම් ඒත්තු යන විදිහට කියන්නේ ද යත් අසා සිටි අයට ඔහු ගැන නොව, තමන් මෙතෙක් ඔහු ගැන දැන සිටි අසා සිටි දේ ගැන, සැක මතු වන්නේ ය.

එවැනි නායකයෙකුගේ අගැයිමට වඩාත් ලංවන්නේ පෞද්ගලිකව ඔහුට පක්ෂපාතිත්වය පල කරන්නන් ය. ප්‍රශස්ති ගි ගයන්නන් ය.

ඒ නිසා ම සෙසු අය, විශේෂයෙන් ආයතනයට සැබෑ දායකත්වයක් දක්වන අය, අධෛර්ය වන්නෝ ය. ඇතැම් අය වෙනත් ආයතන සොයා ගන්නා අතර විවිධ හේතු නිසා එසේ කිරීමට නොහැකි අයට ඔහුට ගොට්ට ඇල්ලීමට බල කෙරෙන්නේ ය. ඒ දෙවර්ගයේ ම පියවර ආයතනය දුර්වල කරන්නේ ය. එහෙත් ඔහුට ඒ පිළිබඳ වගේ වගක් නැත. තමන් එලා ඇති දැල නිසා ම තමන් ඉවත් කිරීම පහසු නොවන බව ඔහු දන්නේ ය. ඒ නිසා ම තවත් කාලයක් ඔහුට ඉඩ හැරීමට අයිතිකරුවන්ට හා පාර්ශවකරුවන්ට සිදු වන්නේ ය.

ආයතනය පමණක් නොව ලෝකය ම කැරකෙන්නේ ඔහු වටා බව ඔහු විසින් හඟවනු ලබන්නේ ය. ඒත්තු ගන්වනු ලබන්නේ ය. ඔහු වටා කතා ගොතා ගැනීමට ද ඔහු විසින් වග බලා ගන්නේ ය. ඒවා සුපර්මෑන් වර්ගයේ කතා ය. ඒ කතා තුල අනභිබවනිය විරයා ඔහු ය.

දෙවැනි පෙලක් නොහැදීමට ඔහු වගබලා ගන්නේ ය. දෙවැනි පෙල තුළ නායකත්ව භූමිකා රඟ පාන්නට දක්ෂ අය සිටිතොත් ඔවුන්ගේ කැපවීම වැඩිමනත් ලෙස ඉල්ලා සිටිනු ලබන්නේ ය. ඒ සඳහා ඔවුන්ගේ තටු කපා දැමිමට ද නායකයා අවසර පතන්නේ ය. නැතිනම් ඔවුන් හෙමින් ම ඉවත් කර දැමීමට වග බලා ගන්නේ ය. වැඩෙන්නට හිරු එලිය මේ රූස්ස ගහ යට නැති වුව ද ඒ ගස යටින් ඉවත් විමට පැල වලට බැරි වන සේ ඔහු විසින් වග බලා ගෙන තිබෙන්නේ ය.

යම් හේතුවක් නිසා දඩුවම් කරනු ලැබ, මෙවැනි නායකයෙකු ආයතනයෙන් ඉවත් ව ගිය ද ඔහු දිගින් දිගට ඊට බලපෑම් කරන්නේ මිය ගිය කෙනෙකු අවතාරයක් වී ගෙදර සියල්ල උඩු යටිකුරු කරන ආකාරයට ය. ඔහු ව නැවත ගෙන්වා ගැන්වීමට අවශ්‍ය කරන වාතාවරණය තම හිතේෂීන් ද සමග එක්ව ගොඩ නගා ගැනීමට, ඔහු ඉවත් කර දා සිට, ඔහු කැස කවන්නේ ය.

මේ හේතු නිසා දේශපාලනඥයෙකු ලෙස හැසිරෙන්නට නායකයෙකු සූදානම් වූ සැනින් ඔහු පාලනය කිරීමට ආයතනයේ අයිතිකරුවන් විසින් කටයුතු කළ යුතු ය. නැතිනම් සිදු වන්නේ ආයතනය ඔහුට ම පවරා අත පිස දා ගන්නට ය.

නායකයෙකු දේශපාලනඥයෙකු ලෙස කටයුතු කිරීමේ අනතුර එකකි. දෙවැනි පෙල නායකයෙකු දේශපාලනඥයෙක් වී නිල නායකයාට අභියෝගයක් වීම තව එකකි. දෙවැනි වර්ගයේ කෙනෙකු නිල නායකයා ඉවත් කිරීමට සිය “දේශපාලන“ ශක්තිය යොදන්නට ඉඩ තිබෙන නිසා ය. ඔහුගේ පදවි ප්‍රාප්තියෙන් පසු අප කී සියල්ල සිදු විය හැකි නිසා ය.

මේ හේතු ද්විත්වය ම නිසා “ආයතනික දේශපාලනය“ බැහැර කළ යුතු ය. ඒ සඳහා අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන නීති රීති ඇතුළට ගෙන ආ යුතු ය. ඒවා නමන්නට ඉඩක් නොතැබිය යුතු ය. ඒ සඳහා විමසීමෙන් සිටින දැනුවත් පිරිසක් ආයතනය තුළ ගොඩ නැගිය යුතු ය. එවැනි ප්‍රවණතාවයන් බැහැර කළ හැකි ලෙස ආයතනයේ ආචාර ධර්මයන් ශක්තිමත් කළ යුතු ය. එක් පුද්ගලයෙකු තුළ බලය ඒක රාශී නොවන පරිද්දෙන් බල තුලනයන් නිර්මාණය විය යුතු ය.