ප්‍රතිරූප වන්දනාව


Nordic Sami people worship of Stupa resembling statues on ...

ඕනෑ ම ආයතනයක, රටක, පරපුරක ඉතිහාසය තුළ ඒ ආයතනයට, රටට, පරපුරට අතිශය බලපෑමක් කළ සුවිශේෂී පුද්ගලයන්, සෙසු අය සමග සන්සන්දනයේ දී දැවැන්තයින් යැයි කිව හැකි පුද්ගලයින්, කෙටියෙන් කියන්නේ නම් වීරයන්, සිටිය හැකි ය. එවැනි දැවැන්තයින් දේවත්වයෙන් සළකන්නට, ඔවුන් පරමාදර්ශයන් ලෙස සළකන්නට, ඒ නිසා ම ආයතනයක්, රටක්, පරපුරක් ඉදිරිපත් වීම ස්වභාවික ය. සාධාරණ ය.

ඒ උදෙසා ඉතිහාසය හදාරන්නටත් පරපුරෙන් පරපුරට ඒ දැවැන්තයින් පිළිබඳ සිත් කාවදින කතා වෘත්තාන්තයන් සේ ගෙන යෑමටත් ඔවුන් නිරන්තරයෙන් සැමරිමටත් ඒ හරහා එම ප්‍රජාවට කණ්ඩායමට ශක්තියක් බලයක් ලබා දීමටත් කටයුතු කරනු ලැබේ.

අපේ ඉතිහාසයට අදාළව නම් රාවණා, මහ පැරකුම්බා, මහසෙන්, වළගම්බා, ධාතුසේන, දුටුගැමුණු, එවැනි වීරයන් ය. ටිබෙට් ජාතික එස් මහින්ද හිමි, මිගෙට්ටුවත්තේ ගුණානන්ද හිමි, තොටගමුවේ රාහුල හිමි එවැනි වීරයන් ය.

මිනිසුන් දිරිගන්වන සුළු එවැනි වීරයන් සිටීම ඒ නිසා ම ආශිර්වාදයකි.

මේ චරිත වඩාත් ආකර්ෂණීය කිරීම උදෙසා වරින් වර බොරු ද එකතු කරනු ලැබේ. ඒ සියල්ලෙහි අදහස ප්‍රබල ප්‍රතිරූපයක් ගොඩ නගා ගැනීම ය. වන්දනා කිරීමට සුදුසු තත්වයට වීරයා පුම්බා උඩට ගැනීම ය.

ඇතැම් ආගමික ඉගැන්වීම් වල ශාස්තෘන් වහන්සේලාට ඉන්ද්‍රජාලික හැකියාවන් මවන්නේ ද එසේ උත්කර්ෂයට නැංවීම උදෙසා ය. ප්‍රතිරූපයෙන් වැඩි වැඩක් ගත හැක්කේ අමු අමුවේ චරිතය ඒ ලෙස ඉදිරිපත් කිරීමෙන් නොවේ. ඒ චරිතයට අදාළ නැති ගුණාංග හා හැකියාවන් ද ඊට එක් කිරීමෙනි. ඒ සියල්ලේ අවසාන අපේක්ෂාව වන්දනා කිරීමට සුදුසු තත්වයට විරයා ගෙන ඒම ය.

මේ අපේ ගමේ රටේ සාමාන්‍ය මළ ගෙයක වුව ද අපට අත්විඳිය හැකි කාරණයකි. මැරුණ මිනිසා ජීවත්ව සිටිය මිනිසාට වඩා බොහෝ සෙයින් යහපත් ය. දක්ෂ ය. මිත්‍රශීලී ය. ඒ ගැන කියන කතාවලින් එකිනෙකා පරයා සිය මිත්‍රයා ඥාතියා උඩ දමන්නේ ඒ ප්‍රතිරූපය ගොඩ නැගීම උදෙසා ය. මිය ගොස් ඇත්තේ වචනයේ අර්ථයෙන්ම සත්පුරුෂයෙකි.

ආයතනය ආරම්භ කළ තැනැත්තා, ආයතනය නව මානයකට ඔසවා තැබූ තැනැත්තා ලෙස විවිධ අවස්ථාවල ආයතනය වෙනුවෙන් සුවිශේෂ මෙහෙවරක් කළ වීරයෝ ආයතනයකට ද සිටිති. ඔවුන්ගෙන් ඇතැමෙක් වන්දීනය තත්වයේ ලා සළකන්නට ද ඒ සඳහා ඒ තැනැත්තාගේ ප්‍රතිරූපය පුම්බන්නට ද ආයතනයේ කළමනාකාරිත්වය වග බලා ගනිති. එයිනුත් නොනැවතී ඔවුන්ගේ පිළිරූ පවා ආයතන පරිශ්‍රයේ තබන්නට කටයුතු යෙදේ.

ඩී එස්, බණ්ඩාරනායක, ප්‍රේමදාස, එන් එම් පමණක් නොව ඩ්ඒ රාජපක්ෂ ද ප්‍රතිමාවක් බවට පත් වී රට තුළ විවිධ තැන් හි ස්ථාන ගත වන්නේ ඒ අනුව ය. ඒ බුදුන් හා ජේසුස් යන ආගමික නායකයන්ගේ පිළි රූ වලට අමතරව ය.

ප්‍රශ්නය ඇතිවන්නේ ආගමික වටපිටාවක දී මෙන් ම මෙහි දී ද මේ වීරයාගේ ප්‍රතිපත්ති හා දැක්මට දිව්‍යමය බවක් ලැබීම නිසා ය. ඔහුගේ ප්‍රකාශ සර්වකාලීන ලෙස සැළකීම නිසා ය. ඔහු කළ වැඩ එලෙසම කර ගෙන යෑමටත් ඔහු කී දේ එලෙසම පිළිගැනීමටත් පේවීම නිසා ය.

ඒ නිසා ආගමක් මෙන් ම ආයතනයේ දර්ශනය ද වැඩ පිළිවෙලවල් ද කාලානුරූප වෙනස් නොවී එලෙසම පවතින්නට ඉඩ තිබෙන්නේ ය.

ආගමකට මෙය වැඩිමනත් ලෙස බල නොපාන්නේ ආගමේ වපසරිය මේ ආත්මයට නොව එළඹෙන ආත්මයට බොහෝ තැනක සීමා වෙන නිසා ය. ඒ නිසා ම කරන කියන දෙයෙහි හරි වැරැද්ද අපට විමසීමට මේ ආත්මය තුළ ඉඩක් අවස්ථාවක් නැත. ආයතනයක තත්වය ඊට හාත් පසින් ම වෙනස් ය. ඒ නිසා ම ආගමකට දැරිය හැකි අවදානමවත් ආගමික නොවන ආයතනයකට ගත නොහැකි ය. එය ඊළග භවයේ නොව මේ භවයේ ම ඊළඟ මොහොතේ සිට එය කරන කියන දෑ පරීක්ෂාවට ලක් වන නිසා ය.

ඒ නිසා ම ආයතන තුළ ප්‍රතිරූප වන්දනාව නොකළ යුතු ය. ඉතිහාසය තුළ කිසිවෙකු හෝ කළ මැදිහත් වීම ඒ යුගයට සාපේක්ෂව මිස සර්ව කාලීනව අදාළ වන දෙයක් ලෙස නොගත යුතු ය. එසේ ප්‍රතිරූප ගත වන චරිතයක දැක්ම විචාරය කරන්නට ඉඩක් ආයතනයට තිබිය යුතු ය. ප්‍රශ්න කරන්නට ඉඩක් තිබිය යුතු ය. එවන් චරිතයක දැක්ම ආයතනයක ඉදිරිමග අවුරා නැගෙන හෙවනැල්ලක් වීමෙන් වළක්වා ගත යුතු ය.

මාඕ සේතුං චීනයේ ගොඩ නැගුණු එවැනි දැවැන්ත ප්‍රතිරූපයකි. මාඕ සේතුංගේ ප්‍රතිරූපය විසින් චීනය මත හෙලා තිබූ හෙවනැල්ල ඉවත් කිරීම ඔහුගේ මරණයෙන් පසු ද පහසු වූයේ නැත. ඩෙන්සියාඕ පිං ඒ විසින් ඒ හෙවනැල්ල ඉවත් නොකරන්නට චීනය අතීතය තුළ හිර වී ඝණීභවනය වන්නට ඉඩ තිබුනේ ය. උතුරු කොරියාව තවමත් කිම්ඉල්සුංගේ හෙවනැල්ල යට අතීතය තුළ හිර වී ඇති රටක් ව ඇත්තේ ඒ නිසා ය.

ප්‍රතිරූප හදා ගත්තාට පසු ඒවාට වන්දනා මාන කරන නිසා ම ඒවා ගලවා දැමීම අමාරු ය. ඒවා දෙස මැදිහත් සිතින් බැලීම අපහසු ය. ඒ නිසා වඩා වැදගත් වන්නේ ඒවා නොසාදා ඉන්නා එක ය.

එසේ වුව ද වටිනාකමක් නැති බොහෝ මිනිසුන් තමන්ගේ වටිනාකම ගොඩ නගා ගන්නේ ප්‍රතිරූප පිම්බීමට ඔවුන් දරන දායකත්වයෙනි. ඒවා උස්සාගෙන කර ගසා ගෙන සිටීමෙනි. ඒ නිසා මේ කටයුත්ත අමාරු ය. වීරයාගේ ලේ උරුමකාරයන් සිටිනවා නම් ඒ වැඩේ තවත් අමාරු ය. ඒ තම ඥාතියාගේ කීර්ති කදම්බයෙන් තමන්ට ගොඩ යෑමට ඉඩක් සාදා ගත හැකි යැයි ඔවුන් වෙසෙසින් සිතන නිසා ය. සෙසු අය ද ඔහුට / ඇයට අනුබල දෙමින් ඒ හරහා එම උරුමයට පංගුකාරයන් වීමට කැස කවන නිසා ය. උතුරු කොරියාවට අද සිදු ව ඇත්තේ එය ය.

ලේ උරුමක්කාරයින්ට අමතරව මතවාදයක උරුමක්කාරයින් ද මතවාදයේ ආදි කර්තෘන් වන්දනාවේ යෙදීම ස්වභාවය ය. මාක්ස්ගේ ලෙනින්ගේ අනුගාමිකයන් ඔවුන්ගේ එම මතවාදයන්ගේ නායකයින්ගේ ප්‍රතිරූප වන්දනාවේ යෙදෙන්නේ ඒ බව අපට කියන්නට ය. බොහෝ රටවල අත්දැකීම් අපට කියන්නේ මේ අනුගාමිකයන් බොහෝ දෙනා මේ ප්‍රතිරූපවලට මුවා වී ජනතාවගේ ඇස් වලට වැලි ගැසූ බව ය. ඔවුන්ව මුලා කළ බව ය.

කළමනාකරණ ගුරුවරුන් ද සිටින නිසා කළමනාකරුවන් ද ඒ ගුරුවරුන්ගේ ඉගැන්වීම් දෙස විචාරශීලිව බලන්නට අමතක නොකළ යුතු ය. පරිසරය වෙනස් වන නිසා ම ඒ පැරණි ඉගැන්වීම් වල වලංගු භාවය ප්‍රතිරූපයන්ගෙන් අන්ධ නොවී විමසිය යුතු ය. නැතිනම් සිදු වන්නේ හිර වීමට ය. නොගැලපෙන අතීතයක් තුළ හිර වී ඝනීබවනය වීමට ය. ඒ හරහා අතීතයට එක් වීමට ය. ආයතනය ද සමග අතීතයට එක්වීමට ය.

Advertisements

දේශපාලනික නායකයා සහ ආයතනික නායකයා


 

රට තුළ පමණක් නොව, ආයතනයක් තුළ ද, දේශපාලනඥයෝ ද නායකයෝ ද යනුවෙන් ප්‍රධානීන් දෙවර්ගයක් සිටිති. ඒ ඇතැම් ආයතනයක නායකත්ව තනතුර දරන්නන් ද දේශපාලනඥයින් මෙන් ම හැසිරෙන නිසා ය. ඔවුන් ආයතනය තුළ “ආයතනික දේශපාලනයේ“ නියැලෙන නිසා ය. බල මුළු රැස් කිරීමක යෙදෙන නිසා ය. තමන්ගේ සහචරයන් පිරිසකගේ රැකවරණය යටතේ, ඔවුන් යොදා ගනිමින්, ඔවුන්ට විශේෂ අනුග්‍රහ ලබා දෙමින්, ආයතන පාලනය කරන නිසා ය. පුද්ගලයින්ට අනුග්‍රහයන් සැපයීම හරහා ඔවුන් දිනා ගෙන තමන්ගේ ගොඩ වැඩි කර ගැනීමේ යෙදෙන නිසා ය.

එවැනි නායකයින් නොනායකයින් වගේ ය. ඔවුන්ට ආයතනයේ නීති රීති, ප්‍රතිපත්ති හෝ ආචාර ධර්ම අදාළ නැත. පුද්ගලයින් හිත දිනා ගෙන සිය බල අභිලාෂයන් මුදුන් පමුණුවා ගැනීම සඳහා ඒ සියල්ල නවන්නට ඔවුන් සූදානම් ය.

ළමුන් වඩා ගෙන හුරතල් කරන, ආච්චි අම්මලා සමග තොඳොල් වන, දේශපාලන නායකයන් තරමට ම ඔවුන් ද මිනිසුන් හා කුළුපග ය. බොහෝ විට සෙස්සන් අමතන්නේ නෑකමක් දක්වමිනි. පුතා, දුව, අයියා, මල්ලී ඒ නෑකම් අතර ප්‍රධාන ය.

සුදුසු නොවෙතත් ජනප්‍රිය තීරණ ගැනීමට ඔවුන් සූදානම් ය. බුදු පිළිම ආයතන ඉදිරිපසට වඩම්මන්නේ, දානමාන පිංකම් කරන්නේ, මහපිරිත් සංවිධානය කරන්නේ, මහා දන්සැල් සංවිධානය කරන්නේ, උත්සවාකාරයෙන් ගවයන් නිදහස් කරන්නේ ඔවුන් ය. වෙන කිසිම වැඩකට නොදෙන ප්‍රමුඛත්වයක් ඔවුහු මෙවැනි වැඩ වලට දෙන්නෝ ය. වෙනත් වැඩකදී මුදල් ගැන දහවතාවක් හිතන මොවුහු මෙවන් වැඩ සඳහා ලෝස් නැතිව වියදම් කරති. ඔවුහු හැමවිටම පාහේ ජාතියේත් ආගමේත් ආරක්ෂකයින් හැටියට පෙනී සිටිති.

හැම දෙනෙකුම සතුටින් තැබීම එවැනි අයගේ අරමුණ ය. තමන්ගේ න්‍යාය පත්‍රය හොඳින් ක්‍රියාත්මක කළ හැක්කේ මිනිසුන් සතුටින් සිටින විට ය. ඔවුන් තුළ විරෝධයක් පාන්නට ආත්ම ශක්තියක් නැති කළ විට ය. ඒ සඳහා සෙසු මිනිසුන් කුඩු කෑ මිනිසුන් බවට පත් කිරීමට ද එවැනි නායකයින්ට වුවමනා ය. ඊට පසු කුඩු කෑ මිනිසුන්ගේ ලිපි ගොනු නැතිනම් ජනප්‍රිය ව්‍යවහාරයේ එන ෆයිල් තමන්ගේ භාරයට ගෙන ඔවුන් ඒ නාස් ලණුව හරහා පාලනය කිරීමේ කලාව එැවැන්නන් විසින් ප්‍රගුණ කොට තිබේ.

තමන් ළඟ බෙහෙතකටවත් සොයා ගත නොහැකි ගුණ හා යහපත් චර්යාවන් ඔහු වර්ණනා කරන්නේ අසන්නන් පුදුමයට පත් කරවමිනි. ඔහු බිණිමේ දක්ෂ ය. බණ කිීමේ දක්ෂ ය. බොරු කීමේ දක්ෂ ය. මේ කතා කරන්නේ වෙනත් පුද්ගලයෙකු යැයි සිතන තරමට තමන් ළඟ නැති දේ ඇතැයි කීමට ඔහුට පුළුවන. කළ දේ නැතැයි කීමට පුළුවන. නොකළ දේ කළේ යැයි කීමට පුළුවන. එය කොතරම් ඒත්තු යන විදිහට කියන්නේ ද යත් අසා සිටි අයට ඔහු ගැන නොව, තමන් මෙතෙක් ඔහු ගැන දැන සිටි අසා සිටි දේ ගැන, සැක මතු වන්නේ ය.

එවැනි නායකයෙකුගේ අගැයිමට වඩාත් ලංවන්නේ පෞද්ගලිකව ඔහුට පක්ෂපාතිත්වය පල කරන්නන් ය. ප්‍රශස්ති ගි ගයන්නන් ය.

ඒ නිසා ම සෙසු අය, විශේෂයෙන් ආයතනයට සැබෑ දායකත්වයක් දක්වන අය, අධෛර්ය වන්නෝ ය. ඇතැම් අය වෙනත් ආයතන සොයා ගන්නා අතර විවිධ හේතු නිසා එසේ කිරීමට නොහැකි අයට ඔහුට ගොට්ට ඇල්ලීමට බල කෙරෙන්නේ ය. ඒ දෙවර්ගයේ ම පියවර ආයතනය දුර්වල කරන්නේ ය. එහෙත් ඔහුට ඒ පිළිබඳ වගේ වගක් නැත. තමන් එලා ඇති දැල නිසා ම තමන් ඉවත් කිරීම පහසු නොවන බව ඔහු දන්නේ ය. ඒ නිසා ම තවත් කාලයක් ඔහුට ඉඩ හැරීමට අයිතිකරුවන්ට හා පාර්ශවකරුවන්ට සිදු වන්නේ ය.

ආයතනය පමණක් නොව ලෝකය ම කැරකෙන්නේ ඔහු වටා බව ඔහු විසින් හඟවනු ලබන්නේ ය. ඒත්තු ගන්වනු ලබන්නේ ය. ඔහු වටා කතා ගොතා ගැනීමට ද ඔහු විසින් වග බලා ගන්නේ ය. ඒවා සුපර්මෑන් වර්ගයේ කතා ය. ඒ කතා තුල අනභිබවනිය විරයා ඔහු ය.

දෙවැනි පෙලක් නොහැදීමට ඔහු වගබලා ගන්නේ ය. දෙවැනි පෙල තුළ නායකත්ව භූමිකා රඟ පාන්නට දක්ෂ අය සිටිතොත් ඔවුන්ගේ කැපවීම වැඩිමනත් ලෙස ඉල්ලා සිටිනු ලබන්නේ ය. ඒ සඳහා ඔවුන්ගේ තටු කපා දැමිමට ද නායකයා අවසර පතන්නේ ය. නැතිනම් ඔවුන් හෙමින් ම ඉවත් කර දැමීමට වග බලා ගන්නේ ය. වැඩෙන්නට හිරු එලිය මේ රූස්ස ගහ යට නැති වුව ද ඒ ගස යටින් ඉවත් විමට පැල වලට බැරි වන සේ ඔහු විසින් වග බලා ගෙන තිබෙන්නේ ය.

යම් හේතුවක් නිසා දඩුවම් කරනු ලැබ, මෙවැනි නායකයෙකු ආයතනයෙන් ඉවත් ව ගිය ද ඔහු දිගින් දිගට ඊට බලපෑම් කරන්නේ මිය ගිය කෙනෙකු අවතාරයක් වී ගෙදර සියල්ල උඩු යටිකුරු කරන ආකාරයට ය. ඔහු ව නැවත ගෙන්වා ගැන්වීමට අවශ්‍ය කරන වාතාවරණය තම හිතේෂීන් ද සමග එක්ව ගොඩ නගා ගැනීමට, ඔහු ඉවත් කර දා සිට, ඔහු කැස කවන්නේ ය.

මේ හේතු නිසා දේශපාලනඥයෙකු ලෙස හැසිරෙන්නට නායකයෙකු සූදානම් වූ සැනින් ඔහු පාලනය කිරීමට ආයතනයේ අයිතිකරුවන් විසින් කටයුතු කළ යුතු ය. නැතිනම් සිදු වන්නේ ආයතනය ඔහුට ම පවරා අත පිස දා ගන්නට ය.

නායකයෙකු දේශපාලනඥයෙකු ලෙස කටයුතු කිරීමේ අනතුර එකකි. දෙවැනි පෙල නායකයෙකු දේශපාලනඥයෙක් වී නිල නායකයාට අභියෝගයක් වීම තව එකකි. දෙවැනි වර්ගයේ කෙනෙකු නිල නායකයා ඉවත් කිරීමට සිය “දේශපාලන“ ශක්තිය යොදන්නට ඉඩ තිබෙන නිසා ය. ඔහුගේ පදවි ප්‍රාප්තියෙන් පසු අප කී සියල්ල සිදු විය හැකි නිසා ය.

මේ හේතු ද්විත්වය ම නිසා “ආයතනික දේශපාලනය“ බැහැර කළ යුතු ය. ඒ සඳහා අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන නීති රීති ඇතුළට ගෙන ආ යුතු ය. ඒවා නමන්නට ඉඩක් නොතැබිය යුතු ය. ඒ සඳහා විමසීමෙන් සිටින දැනුවත් පිරිසක් ආයතනය තුළ ගොඩ නැගිය යුතු ය. එවැනි ප්‍රවණතාවයන් බැහැර කළ හැකි ලෙස ආයතනයේ ආචාර ධර්මයන් ශක්තිමත් කළ යුතු ය. එක් පුද්ගලයෙකු තුළ බලය ඒක රාශී නොවන පරිද්දෙන් බල තුලනයන් නිර්මාණය විය යුතු ය.

ටැබ් එකක් ද වැසිකිලියක් ද?


iRULU 16GB 7" Google Android 4.4 Quad Core 1024*600 HD Screen Tablet PC w/ Case | eBayපසුගිය දිනයක මිතුරෙකු මුහුණු පොතෙන් අසා තිබුනේ, කළ යුත්තේ පාසල් සිසුන්ට ටැබ් දීම ද නැතිනම් පාසලට වැසිකිලි පහසුකම් සපයා දීම ද යන ප්‍රශ්නය ය. මට මුලින්ම මතු වූ ගැටළුව වූයේ මේ දෙකින් එකක් තෝරාගත යුත්තේ ඇයි ද යන්න ය. ඒ දෙකම පාසලකට අවශ්‍ය යැයි මට හැඟුන නිසා ය.

කෙනෙකු මා වළකා අතුරු ප්‍රශ්නයක් නැගිය හැකි ය. දෙකකට මුදල් වෙන්කරන්නට ආණ්ඩුවට ශක්තියක් නැත්නම් ප්‍රමුඛතාවය දිය යුත්තේ කුමකට ද යන්න ය. බොහෝ තැනක සම්පත් සීමිත නිසා කළමනාකරුවෙකුට මේ ප්‍රශ්නයෙන් මග හැර යා නොහැකි ය.

වැසිකිලි රහිත පාසල් තිබේ නම් ඒ දුෂ්කර පළාත්වල ය. වැසිකිළියක් ඉදිකර ගැනීම මෙතෙක් සිදු කර නැත්නම් එයට හේතු විය හැක්කේ ඒ සඳහා එහෙමට අවශ්‍යතාවයක් නොවීම ය. සමහර පළාත්වල මේ කටයුත්ත කර ගැනීමට සිසුන් පමණක් නොව වැඩිහිටියන් ද සරණ පතන්නේ ළග තියෙන කැලෑවක මුවාව ය. ඒ නිසා ඔවුන්ට වැසිකිලියක අවශ්‍යතාවය නගරයට තරම් නොදැනෙනවා විය හැකි ය. ඇතැම් තැනක මිනිසුන් සඳහා බාහිර ආයතන විසින් සාදා දුන් වැසිකිළි ඒ මිනිසුන් විසින් යොදා ගැනුණේ වටිනා දේ ආරක්ෂාකර ගැනීම සඳහා ඉබි යතුරු යොදා භාවිතා කළ හැකි ගබඩා කාමර ලෙස ය. එවන් වටපිටාවක වැසිකිළියක් එහෙමට ප්‍රමුඛතාවයක් වන්නේ නැත.

වැසිකිළි ප්‍රමුඛතාවයක් වන්නේ වැසිකිළි පහසුකම් නැති නිසා බෝවෙන රෝග පැතිරෙන්නේ නම් ය. එයින් අදහස් කරන්නේ ක්‍රමවත් වැසිකිළි ඈත පළාතක වුව ප්‍රවර්ධනය නොකළ යුතුය යන්න නොවේ. එය ඇතැම් තැනක කාලයක් තිස්සේ කරන සෞඛ්‍ය අධ්‍යාපන වැඩ පිළිවෙලක එක අංගයක් විය යුතු බව ය.

මේ සියල්ල දැක් වූයේ ප්‍රමුඛතාවය පිළිබඳ තීරණයක් ගැනීමේ දී සන්දර්භය විමසිය යුතු බව කියන්නට ය.

මා වෙත දමා ගැසූ ප්‍රශ්නය වූයේ මේ දෙකින් තෝරාගත යුතුවන්නේ කුමක් ද කියා ය. මට වෙනත් අදහසක් පල කරන්නට ඉඩක් ඒ ප්‍රශ්නය තුළ නැත. ඇත්තේ දෙකින් එකක් තෝරා ගන්නට ය.

වරෙක දුර ගමනක් ගිය අවස්ථාවක, මගේ රියැදුරු මහතාට මුදල් දී, රාත්‍රී කෑම සඳහා, ඔහුටත් මටත් කන්නට යමක් ගෙනෙන ලෙස මම කීවෙමි. ඔහු පෙරලා මගෙන් ඇසුවේ අවශ්‍ය ෆ්රයිඩ් රයිස් ද බුරියානි ද කියා ය. මට වෙන විකල්පයක් ගැන සළකා බැලීමටවත් ඔහු ඉඩක් ඉතිරි නොකළේ ය. මූණු පොතේ මේ සංවාදය ආරම්භ කළ පුද්ගලයා ද මට කළේ ඒ සංග්‍රහය ම ය.

ඒ සීමාව දැක්වූයේ කළමනාකරුවෙකු විසින් ප්‍රමුඛතාවය ගැන තීන්දුවක් ගන්නේ නම් ඒ සඳහා තිබෙන සියලු විකල්පයන් සළකා බැලිය යුතු බව කියන්නට ය.

තෝරා ගන්නට ඉදිරිපත් කරන්නේ දෙකක් නම් ඔහු විසින් කළ යුතුව තිබුනේ සමාන විසඳුම් දෙකක් ඉදිරිපත් කිරීම ය. කළ යුත්තේ ළමුනට මුද්‍රණය කරන ලද පොත් ලබා දීම ද නැතිනම් ඒ සියල්ල ඇතුළත් ටැබ් එකක් ලබා දීම ද යන්න ය. ඒ දෙක එකම ප්‍රශ්නයකට ඇති විකල්ප විසඳුම් දෙකකි. එ දෙකින් එකක් තෝරා ගැනීමට කීමේ යම් සාධාරණත්වයක් තිබේ. එකක් දෙන්නේ නම් අනෙක සැපයීම අවශ්‍ය නොවන හෙයිනි.

මේ ප්‍රශ්නය පැන නැංගේ ම වැසිකිළි ගැන ප්‍රශ්නයක් තිබුනු නිසා ම නොව අඩු පහසුකම් ඇති පාසලකට ටැබ් දීමේ තේරුම කුමක්දැයි යන සාධාරණ ප්‍රශ්නය කෙනෙකු තුළ පැන නැගි හේතුවෙන් විය යුතු ය. එහෙත් ටැබ් දෙන්නේ වැසිකිළි ප්‍රශ්නයට උත්තර ලෙස නොවේ. මුද්‍රණය කරන ලද පොත් වෙනුවට ය. ඒ නිසා ඒ ටැබ් දීම හරහා මුදල් ඉතිරි කර ගැනීමට ද වඩා හොඳ අධ්‍යාපන අමුද්‍රව්‍ය සැපයීමට ද ඒවා ඉතා ඉක්මණින් යාවත් කාලීන කර බෙදා හැරීමට ද ඉඩ විවෘත වන්නේ ය. ටැබ් ද වැසිකිළි ද යන ප්‍රශ්නය නැගීමෙන් සිදු වන්නේ ඒ පැති කඩ කෙනෙකුට මග හැරී යෑම ය. ඇතැම් විට ප්‍රශ්න නගන්නාගේ උත්සහය ද එය ම විය හැකි ය.

මේවා කළමනාකරුවන්ට හොඳ පාඩම් ය. ඒ කියන්නේ ප්‍රශ්න වලට පිළිතුරු සැපයීමට ඉක්මන් වීමට පෙර කළමනාකරු විසින් ඒ ප්‍රශ්න හරි හැටි තෝරා බේරා ගත යුතු බව ය. එයින් ප්‍රශ්නය පමණක් නොව ප්‍රශ්නය නගන්නා ද තේරුම් කර ගත යුතු ය. එසේ නොකොට ප්‍රශ්නවලට උත්තර දීමට යෑම තේරුමක් නැත.

ඉදිරිපත් කරන ප්‍රශ්නය විසින් මග හැර යන, අමතක කරන්නට බල කෙරෙන, ප්‍රශ්නය කුමක් දැයි ඔහු /ඇය විසින් සොයා බැලිය යුතු ය.

ඇතැම් විට කළ යුත්තේ ප්‍රශ්නය වෙනස් කර, ඒ අවස්ථාවට වඩා නිවැරදි හා සියලු පැතිකඩ ආවරණය වන ප්‍රශ්නය කුමක් දැයි සොයා එය මතු කර ගැනීම ය. ඒ හරහා හැමටම මුළු පින්තූරය දකින්නට අවස්ථාවක් දීමට ය. මතු කර ඇත්තේ  වැරදි ප්‍රශ්නයක් බව පෙන්වා දීම ය. උත්තර දිය යුත්තේ ඒ සියල්ලට පසු ය.

සිසුන්ට හා දෙමාපියන්ට දුෂ්කර වැසිකිළියක් සාදා ගැනීම ද ටැබ් ගැනීම ද? යන ලෙස මේ ප්‍රශ්නය නැවත සකස් කළොත් උත්තරය ටැබ් ගැනීම ය. වැසිකිළිය ගමේ සම්පත් වලින් පහසුවෙන් කර ගත හැකි ය. අවශ්‍ය නම් ටැබ් ලබා දීම සඳහා වැසිකිළියක් දෙමාපියන් හා සිසුන් එක්ව සාදා ගත යුතු යැයි නියමයක් වුව පන වන්නට පුළුවන. ඒ හරහා වැසිකිළියක් හදන්නට පෙළඹවීමක් වුව කළ හැකි ය.

මිනිසුන්ට උදව් කළ යුත්තේ ඔවුන්ට කළ නොහැකි කටයුතු කරන්නට ය. කළ හැකි දේ කිරීමට යෑමෙන් වන්නේ ඔවුන් අලසයන් වීම ය. ඔවුන් රජයෙන් යැපෙන්නන් වීම ය. කළ යුත්තේ ඔවුන් බලාත්මක කිරීම ය.

ඇතැම් විට ටැබ් එක හරහා ලෝකය දැකීමෙන් ඔවුන් විසින් ම වැසිකිළියක් හදා ගැනීමට පවා තීරණය කරන්නට පුළුවන. දියුණු වන ලෝකයට පිවිසෙන්නට වැසිකිළි භාවිතය ද අත්‍යවශ්‍ය බවට තර්කයක් නැත. එහෙත් එය ප්‍රමාණවත් වන්නේ නැත. ඒ සඳහා තාක්ෂණය, විශේෂයෙන් සන්නිවේදන තාක්ෂණය, අවශ්‍ය ය. ඒ ලෝකය නිපදවන නව දැනුම ද ලබා ගැනීමට ය. එසේ ලබා ගත් දැනුම මිනිසුන් බලාත්මක කරන්නේ ය.

ටැබ් ව්‍යාපෘතියට අවමන් කිරීම සඳහා වැසිකිළියක් ගෙන ඒමෙන් කරන්නේ ඇස්වලට වැලි ගැසීමකි. එය ඇතැම් විට දැන ගෙන විය හැකි ය. තවත් විටෙක නොදැන විය හැකි ය. පළමුවැන්න සැඟවුනු අරමුණකින් කරන විට දෙවැන්නා අහිංසක ලෙස ම ඒ ප්‍රශ්නය මතු කරනවා විය හැකි ය. එහෙත් සැබෑ ප්‍රශ්නය ඇත්තේ ඒ කරණ උත්සහයේ නොවේ. ඒවාට විමසුම් නුවණින් යමක් දෙස බැලීමට පුරුදු විය යුතු කළමනාකරුවන් ද හසු වීමේ ය.

ඒ නිසා ම මතු කරන ප්‍රශ්නයන්ට උත්තර දීමට පෙර ඒ ප්‍රශ්න විමසීමට කළමනාකරුවන් පුරුදු පුහුණු විය යුතු ය. එය අමාරුවෙන් අභ්‍යාස කළ යුතු දෙයකි. අප හුරු පුරුදුව ඇත්තේම ප්‍රශ්නයට ඉක්මණින් පිළිතුරු සැපයීමට මිස එය විමසීමට නොවන බැවිනි.