ඝෝසාවට බිය වී අකුළා ගැනීමේ දෝසය


“ගම් වැසියෝ රංචු ගැසී එක්තරා විනීත කාන්තාවක් ලුහු බඳින්නට පටන් ගත්හ. ඊට හේතුව ගමේ ශල්‍ය වෛද්‍යවරයා වන කරණවෑමියාගේ ශාන්ති කර්ම – එනම් ලේ ගලන්නට සැළැස්වීම හා විරේක කරවීම වැනි නියම ක්‍රම – නොයොදා ලෙඩුන් නෑවීම, සේදීම, ආහාර පාන දීම වැනි යක්ෂයාගේ උපක්‍රම භාවිතා කරමින් ඇය ලෙඩ සුව කරන්නී යැයි ප්‍රසිද්ධ වීම ය. ඔවුන්ගෙ ලුහුබැඳීම නොකඩවා කෙරුණෙන් අවසානයේ හෙම්බත් වූ ඇය බිම ඇද වැටුනා ය. ඔවුහු ඇය ගසක් වෙත ඇදගෙන ගොස් අත්තක් උඩින් කඹයක් දමා කෙළවරක තොණ්ඩුවක් සෑදූහ. කීප දෙනෙකු ඇය අල්ලා ගෙන සිටි අතර ඇය වැළපෙමින් යාඥා කරන්නට වූවා ය.

ඔව්හු ඒ කාන්තාව එල්ලා දැමූහ. මගේ හදවත තුළින් ඈට අනුකම්පා කළ නමුත් මමත් ඈට ගලක් ගැසුවෙමි. මා එසේ කළේ සියල්ලන්ම ඇයට ගල් ගැසූ නිසාත් සෑම අයෙකුම තමන් ළගින් සිටින්නා දෙස බැලූ නිසාත් අනෙත් අයත් කරන දෙයම මාත් නොකළේ නම් එය ඔවුන්ට පෙනී මා ගැන කතා කරන්නට පටන් ගන්නා නිසාත් ය.සාතන් මහ හඩින් සිනාසෙන්නට විය. සාතන් හිනා වුනේ මට ද?

ඔව් ඔයාට තමයි. ඒ වුණාට මං අනිත් අයටත් හිනා වුණා.

ඇයි?

මෙහෙමයි. එතන හිටියා මිනිසුන් හැට අට දෙනෙක්. එයින් හැට තුන්දෙනෙකුට ගල් ගහන්න කැමැත්තක් තිබුනේ නෑ ඔයාට වගේම. ඔයාලා හැදිල තියෙන්නෙ බැටළුවන්ගෙන්. රැල පාලනය වෙන්නේ ටික දෙනෙකු අතින්. මිනිස්සු තමන්ගෙ හැගීම් අදහස් පාලනය කර ගෙන වැඩිම ශබ්දයක් ඇති කරන ටික දෙනා පස්සෙ යනව. මිනිසුන් වැඩි දෙනෙක් කරුණාවයි. වේදනා ඇති කරන්න කැමති නෑ. ඒ වුණාට අනුකම්පාවක් නැති ආක්‍රමණශීලී ටික දෙනෙකු ඉදිරියේ තමන්ගෙ හැගීම් ප්‍රකාශ කරන්න තරම් ඔවුන් එඩිතර නැහැ.“

ඉහත දැක්වූයේ රාණී සේනාරත්න රාජපක්ෂ විසින් පරිවර්තනය කරන ලද මාක් ට්වේන්ගේ අද්භුත මිනිසා නම් කතාවේ කොටසකි.

බහුතරයට අනුගත වීමක් ලෙස බොහෝ දෙනා දකින්නේ මේ අතිශය සුළුතර පිරිසකගේ ඝෝසාවට බිය වීමේ කතාව ය.

අප බිය වැඩි දෙනාගේ මතයට නොවේ. වැඩියෙන් සද්දය උපදවන මතයට ය. එයට හේතුව එය වැඩි දෙනාගේ මතය ලෙස පෙනීම ය. දැනීම ය.

මේ ඝෝසාව ආයතනයක් රටක් වැරදි දිසාවට ගෙන යෑමට තරම් ප්‍රබල වන්නට පුලුවන.

The ultimate tragedy is not the oppression and cruelty by the bad people but the silence over that by the good people.

Martin Luther King, Jr.

සාහිත්‍ය ද කළමනාකරුවෙකුට ලෝකය තේරුම් ගන්නට වටිනා ප්‍රවේශයක් මනෝ විද්‍යාව හා සමාජ විද්‍යාව තරමටම සළසන්නේ ය.

Advertisements

විශ්වාසය හා සැකය


ආත්ම විශ්වාසය නැති කෙනෙකුට කළ හැකි දේ අල්ප ය. අන් අය ගැන විශ්වාස නොකරන කෙනෙකුට ද කළ හැකි දේ අල්ප ය. එවැනි අයට සිදුවන්නේ කුඩා වැඩ කරමින් තනිව ජීවත්වීමට ය. අප ගැනත් සෙසු අය ගැනත් විශ්වාස කිරීම ඒ අනුව අපට ඉදිරියට යාමට අත්‍යවශ්‍ය මූලිකම අවශ්‍යතාවයකි.

අප අතරින් කී දෙනෙකුට ආත්ම විශ්වාසය තිබේ ද? පහත වීඩියෝව නැරඹීමෙන් ඒ ගැන අදහසක් ඔබට ගත හැකි ය.

http://www.youtube.com/watch?v=zVaknBrb-fQ

ඉහත වීඩියෝවට සමාන පරීක්ෂණයක් ගණිතමය සමීකරණයක් ඇසුරෙන් ද කර ඇත්තේ ය. පර්යේෂකයා මේ සමීකරණ දී උත්තරය සොයන්නැයි පන්තියක සිසුන් හට කියා ඇත. ඊට පසු පන්තියේ තමන් ඇටවූ කීප දෙනෙකුගෙන් ඒ ගණිතමය සමීකරණයට කලින් කියන ලද වැරදි උත්තරයක් ලබා ගෙන ඒ ප්‍රශ්නය පන්තියේ වෙනත් කෙනෙකුගෙන් ඇසූ විට ඔහු මදක් පැකිල  එහෙත් දී තිබුනේ කලින් වැඩි දෙනා දුන් වැරදි උත්තරයම ය.

ඔහුට නිවැරදි උත්තරය කියා ඔහුට එය නොලැබුනේ දැයි ඇසූ විට ඔහු කීවේ ඔහුට ද ඒ උත්තරය ලැබී තිබුනු බවත් කීප දෙනෙක්ම එකම උත්තරයක් (එය වැරදි වුව ද) දුන් නිසා තමන්ට වැරදෙන්නට ඇතැයි සිතා ඒ උත්තරයම තමනුත් දුන් බව ය.

එයින් පෙනෙන්නේ අප අපේ තීරණයන් ගැන ඇත්ත වශයෙන්ම සැකයකින් පසුවන බව ය.

එසේ සැක කිරීම හරි ද වැරදි ද?

ජර්මනියේ හිට්ලර් ගෙන ගිය ව්‍යාපාරය ගැන මුලින් සැක කළ බොහෝ අය ද වෙනත් බොහෝ දෙනෙක් ඊට අනුගත වනු දැකීමෙන් පසු සැක කිරීම අත් හැර දැමූ හ. මුළු ලොවට විනාශයක් කැද වූයේ එසේ සැක කිරීමට ජර්මන් ජනතාවට නුපුළුවන් වූ බැවිනි.

සැක කිරීමට අවසර නැති තැනක මා නම් රැදෙන්නේ නැත.

සැකය පහළ වන්නේ සැක කළ යුතුම තැන්වල ය. එවැනි විටක කළ යුත්තේ නැවත පිළිවිස විශ්වාසය පිරික්සීම ය. එවිට එය එක්කෝ තහවුරු කර ගත හැකි ය. නැතිනම් ඉවත දැමිය හැකි ය. එසේ නොකොට අන්ධ විශ්වාසයෙන් මුල් තීන්දුවේ ඇලී සිටීමටවත් මුල් තීන්දුව කිසිදු පිරික්සීමකින් තොරව වැඩි දෙනාගේ මතය අනුව යමින් එක පැහැරින් බැහැර කිරීමටවත් කටයුතු නොකළ යුතු ය.

හිතේ කෙළවරක සැකය රදවා ගෙන සිටිය යුතු වුව ද විශ්වාසය ද ඒ සමගම කෙනෙකුට තිබිය යුතු ය. මට පවතින දේ වෙනස් කළ හැකිය යන විශ්වාසය නොතිබුනේ නම් මා මේ බ්ලොග් අඩවියට අත ගසන්නේ නැත. පොත් ලියන්නේ නැත. බ්ලොග් අඩවිය ජනප්‍රිය නොවෙන්නටත් පොත් නොවිකිනෙන්නටත් ඉඩ ඇති බැවිනි. එහෙත් මට මා ගැනත් මේ රටේ ඉගෙන ගන්නට කැමති මිනිසුන් සිටින්නේය යන්න ගැනත් විශ්වාසයක් තිබුනේ ය. මා මේ ගමන මෙතෙක් ආවේ ඒ විශ්වාසයට පින්සිදු වන්නට ය. මා ගැනත් මේ රටේ මිනිසුන් ගැනත් මේ සම්බන්ධයෙන් මට සැකයක් නොතිබුනේ යැයි අදහස් නොවේ. මගේ තීරණය කීප වතාවක් මට නැවත නැවතත් විවරණය කිරීමට සිදු වූ වාර තිබුනේ ය.

විශ්වාසය හා සැකය එක ලෙස තුරුල් කර ගත යුතු ය. ඒ දෙක කාසියක දෙපැත්ත ලෙස ගත යුතු ය. ඒ දෙක නිසි පරිදි කළමනාකරණය කර ගත හැකි කළමනාකරුවන් දිනුම් ය. අද නැතත් හෙට ඔවුන් දිනුම් ය.

අනෙත් අය අද නැතත් හෙට පරදිනු ඇත්තේ ය.