අලුත්ගම බේරුවල අර්බුදය – චක්‍රය කරකනවා ද? ඉන් මිදෙනවා ද?


දැන් ගිනි ගෙන අවසාන ය. බිලි ගෙන අවසාන ය.

මුලින් ඇති වුනේ පුංචි විරසකයකි. දැන් එය විශාල අර්බුදයක් බවට පෙරලිලා ය. මුලින් ඇති වුන ගැටළුව පුද්ගලයින් අතර ය. දැන් එය ජාතීන් අතරට පැතිර ගොසින් ය.

හරියට කළමනාකරණය නොකළොත් එය නුදුරේදී රටම ගිලගනු ඇත්තේ ය.

මෙයට වගකිව යුතු වන්නේ කවුද? ඔබ ඒ ප්‍රශ්නය අසන්නේ කාගෙන් ද යන්න අනුව ඔබට උත්තර ලැබෙනු ඇත්තේ ය.

ඔබ එය බොදුබල සේනාවෙන් අසන්න. ඔවුන් කියනු ඇත්තේ එයට වගකිව යුත්තේ මුස්ලිම් අන්තවාදීන් බව ය. ඔබ ගුටි කෑ මුස්ලිම් ජාතිකයෙකුගෙන් අසන්න. බොහෝවිට ඔහු කියනු ඇත්තේ අලුත්ගම රැස්වීම සංවිධානය කළ බොදුබල සේනාව බව ය.

ඊළගට ඔබ දැන් කළ යුත්තේ කුමක් දැයි අසන්න. ඔබ ඒ ප්‍රශ්නය අසන්නේ කාගෙන් ද යන්න අනුව නැවතත් ඔබට උත්තර ලැබෙනු ඇත්තේ ය.

ඔබ එය බොදුබල සේනාවෙන් අසන්න. ඔවුන් කියනු ඇත්තේ අන්තවාදී මුස්ලිම් මිනිසුන්ට දඩුවම් කළ යුතු බව ය. පොලීසිය එසේ නොකරන නිසා ජනතාවට එසේ කරන්නට සිදු වූ බව ය. ඔබ ගුටි කෑ මුස්ලිම් ජාතිකයෙකුගෙන් අසන්න. බොහෝවිට ඔහු කියනු ඇත්තේ අලුත්ගම රැස්වීම සංවිධානය කිරීමෙන් ටවුමට ගිනි තැබූ බොදුබල සේනාවට දඩුවම් කළ යුතු බව ය. මෙතෙක් ඔවුන්ට නිදහසේ කටයුතු කිරීමට ඉඩ දීම ගැන ඔවුන් ආණ්ඩුවට ද බණිනු ඇත්තේ ය. ආණ්ඩුව කිසිවක් කරන්නේ නැත්නම් ඒ වගකීම ද තමන්ට පවරා ගැනීමට සිදුවනු ඇතැයි ඔවුන් කියන්නට ද පුලුවන. එලිපිට නැතත් තම තමන්ටවත් කියාගන්නට පුලුවන. පුදුමය එසේ නොකියවුනොත් ය.

මේ සිදුවන්නේ බුද්ධිමය සංවාදයක් නම් නොවේ. වැඩිපුර ඇත්තේ පරල වූ හැගීම් ය. එයින් මෙහෙයවෙන සංවාදයක් ය.

බුද්ධියෙන් මැදිහත් වන කෙනෙක් කියන්නේ වෛරයෙන් වෛරය නොසන්සිදෙන බව ය. මෛත්‍රීයෙන් වෛරය ජයගත යුතු බව ය. කැරකෙන චක්‍රය නැවතෙනු ඇත්තේ එවැනි මැදිහත් වීමකිනි.

එහෙත් හැගීම් කතා කරනේනේ වෙනත් භාෂාවකිනි. ඒ භාෂාව අසනු ඇත්තේ ගැහැව්වහම ගහන්නේ නැතිව භාවනා කරන්න ද කියා ය. ඒ අත වනන්නේ කැරකෙන චක්‍රය දිගින් දිගට කරකවන්නට ය.

ගැටුම් කළමනාකරණය කිරීමට හදවතට නොහැක්කේ ඒ නිසා ය. ඒ සඳහා බුද්ධිමය මැදිහත් වීමක් අවශ්‍ය ඒ නිසා ය. හැගීම් වලින් නොඇවිස්සිනු සන්සුන් මනසක් අවශ්‍ය ඒ නිසා ය.

නැතහොත් සිදුවන්නේ විෂම චක්‍රය දිගින් දිගට විනාශය ගෙන දෙමින් කැරකීම ය. එයින් ගැලවීමට එයින් එලියට ආ යුතු ය.

මෛත්‍රීයේ හස්තය දිගු කිරීමට කවුරුන් හෝ මුල් විය යුතු ය. එහි වැඩි වගකීම ඇත්තේ වඩාත් ශක්තිමත්, වඩාත් බලය ඇති, වඩාත් පිරිස ඇති, වඩාත් බුද්ධිය ඇති කණ්ඩායමට ය.

බොහෝ විට වන්නේ දෙගොල්ලන්ම තමන් ප්‍රමාණවත් ලෙස ශක්තිමත් නැතැයි යන සැකයෙන් හා හීනමානයෙන් පෙලීම නිසා ඒ මෛත්‍රීයේ හස්තය දිගු කිරීමට ඉක්මන් නොවීම ය. එවිට සිදුවන්නේ චක්‍රය වඩ වඩා වේගයෙන් කැරකෙන්නට පටන් ගැනීම ය. එය විසල් විනාශයකින් මිසක අවසන් විය නොහැකි ලෙස කැරකෙන්නට පටන් ගැනීම ය.

දැන් මේ සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ එය නොවේ ද?

Advertisements