ඇඳීම සහ ඇන්දීම


39645

අඳින ඇඳුම පමණක් නොව ඊට සමගාමීව කරන කොණ්ඩය සැකසීම වැනි බාහිර සැරසිලි ද කෙනෙකු පිළිබඳ ප්‍රකාශනයක් වෙයි. ඔහුගේ ඇයගේ අනන්‍යතාවය එයින් ප්‍රකට වෙයි. ඇතැම් විටක ඔහුගේ ඇයගේ හර පද්ධතිය ද එයින් විද්‍යාමාන වෙයි. කෙනෙකු කැමති චාම් හා සරල ප්‍රකාශනයක් ඉදිරිපත් කිරීමට ය. තව කෙනෙකු කැමති කැපී පෙනෙන ප්‍රකාශනයක් කිරීමට ය. එපමණක් නොවේ. එක් එක් අවස්ථාවට අප තෝරා ගන්නා ප්‍රකාශනය ද වෙනස් වෙයි. ගෙදරට එකක් ද කාර්යාලයට එකක් ද මගුල් ගෙදරට එකක් ද මළ ගෙදරට එකක් ද ක්‍රිඩා හෝ ව්‍යායාම කිරීමේ දී තව එකක් ද හවසක විවේක සුවයෙන් සක්මනේ යෙදීමට තව එකක් ද වශයෙන් මෙය විවිධ ආකාරයන් ගන්නේ ය. උදයේ අඳින ඇඳුම වර්ණයෙන් හවසක අඳින ඇඳුමට වෙනස් වෙන්නේ ය. අඳින ඇඳුමට අදාළව සෙසු සැරසිලි නිම විය යුතු ය. නැත්නම් එල හරකා හා මි හරකා එකට බඳින කරත්තයක් සේ දිස් වන බැවිනි.

මේ සංකීර්ණතා නිසා ම බොහෝ දෙනෙකු ඇඳුම හා සැරසිලි තෝරා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් පරිස්සම් වෙති. එහෙත් ඇතැම් අය ඒ සම්බන්ධයෙන් සැළකිලිමත් වන්නේ නැත.

“කබාය ඉරිලා ඊට කමක් නැහැ කවුරු බලන්න ද කවුරු දකින්න ද මා දැන් මහළු වියේ“ කියන ගීතයෙන් කියවෙන්නේ මේ ප්‍රකාශනය අත් හැරියෙකුගේ කතාව ය. ඒත් ඇතැම් අය තරුණ වියේ ම මේ ප්‍රකාශනය අත් හරින්නෝ ය (මහළු විය ප්‍රකාශනය අත් හැරීමට ඉඩ හසර සලසනවා යැයි මින් කිසිසේත් අදහස් නොවේ).

ඔවුන් ඉදිරිපත් කරන තර්කයන් බැලූ බැල්මට සාධාරණ ය. ඇඳුමකට ඔය හැටි අගයක් දෙන්නේ මන් ද? වඩා වැදගත් ඇතුළතින් සකස් වීම නොවේ ද? බාහිර ආටෝපයකින් මිනිසුන් රවටන්නේ මන් ද? එවැන්නකට අප රැවටිය යුත්තේ මන් ද?

එහෙත් ඔවුන් නොදන්නා දෙය නම් තාර්කික මොළය කෙසේ වෙතත් අපේ අවිඥානය අපට ද හොරා මේ බාහිර ප්‍රකාශනයට ප්‍රතිචාර දක්වන බව ය. සුන්දර දසුනකට අපේ හිත ඇදී යන්නේ නිතැතිනි. ප්‍රකාශනය සුන්දර නම් ඇතුළත ද සුන්දර යැයි අපි හගිමු. මෙය මනෝ විද්‍යාවේ අගතියක් ලෙස දක්වා ඇති බව ඇත්ත ය. එහෙත් වඩාත් දැඩිව සැළකිය යුතු ඇත්ත වන්නේ අප ඊට අපට ද හොරා යටත් වෙන බව ය.

මහත්මා ගාන්ධි ඇන්දේ චාම් ඇඳුම් ය. ඒ මහත්මා ගාන්ධි කවුරුන් දැයි මිනිසුන් දැන සිටි නිසා ය. එවැනි ශ්‍රේෂ්ඨ චරිතයකට මිනිසුන් දිනා ගැනීමට අමතරෙන් රෙදි පෙරවිය යුතු නැත. එහෙත් ඔබටත් මටත් එවැනි පෘතුළ ජනප්‍රියතාවයක් නැති නිසා අප එසේ සරල වන්නට ගොස් අමාරුවේ නොවැටිය යුතු ය.

දේශපාලනඥයන් සුදු අඳින්නේත්, යුද හමුදා භටයන් හා පොලීසියේ නිලධාරීන් පදක්කම් සහිත නිල ඇඳුම් අඳින්නේත්, අප වසගයට ගන්නා ප්‍රකාශනයන් ලෙස ය. එය පෙරලා ඔවුන් ව ම ද වසගයට ගන්නා අතරේ ය.

අප මනා ලෙස ඇඳ පැළඳ සිටීමෙන් බාහිර අයගෙන් යහපත් ප්‍රතිචාරයක් හා සැළකිල්ලක් ලබනවා පමණක් නොවේ. අප තුළ ද අප පිළිබඳ වැඩි විශ්වාසයක් එයින් ගොඩ නැගෙන බව වටහා ගත යුතු ය.

එහෙත් එය අනවශ්‍ය ලෙස කිරීමෙන් වැළකීමට ද අප ප්‍රවේසම් විය යුතු ය. එතකොට සිදු වන්නේ පියරු බබෙක් වීමට ය. වෙසක් කූඩුවක් වීම ය.

ඇතැම් අයට ආත්ම විශ්වාසය ගොඩ නගා ගැනීමට එවැනි බාහිර උත්තේජනයක් අවශ්‍ය නොවනවා වෙන්නට පුළුවන. එහෙත් එවැනි අයට ද වඩා සාධනීය විශ්වාසයක් ඇතැම් විට ඔවුන්ට ද හොරා මනා ලෙස ඇඳ සැරසුණු විට ඇති වීම ස්වභාවික ය. ඒ නිසා අප මේ ඇඳීමෙන් කිසිවෙකු රවටන්නේ නම් රවටන්නේ අනුන්ව ව පමණක් නොවේ. අපි අප ව ද රවටා ගමු.

රැවටීම සඳහා භාවිතා කරන අන්වර්ථ පදයක් බවට ඇඳිම හා ඇඳ ගැනීම පත්ව ඇත්තේ ඒ නිසා විය යුතු ය. “අලුතෙන් අන්දන්න දෙයක් නෑ. මිනිහ ඇඳල ඉන්නෙ“ යයි කියන්නේ ඒ නිසා ය.

මේ රැවටීම සැළකිය යුත්තේ සම්‍යයක් රැවටීමක් ලෙස ය. අප කියන දෙය දෙස මිනිසුන් අවධානය යොමුකරන්නේ අප මුලින් ඔවුන්ගේ අවධානය දිනා ගත හොත් පමණ ය. ඒ සඳහා අප ඇඳ ගත යුතු ය. සැරසිය යුතු ය. ඒ සැරසිල්ලට සිනහව ද විශ්වාසවන්ත භාවය පල කරන ශාරීරික ඉරියවු ද අයත් ය. එයින් කියන්නේ සැරසිල්ල ඇඳුමෙන් කොණ්ඩෙන් එහාට යන බව ය. ඊට අමතරව සිනහව හා විශ්වාසවන්ත භාවය ඇති කරන ඉරියවු, වඩා තීව්‍ර ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට, ඇඳුමෙන් හා වෙනත් භෞතික සැරසිලිවලින් ද උත්තේජනයක් අපට ඇති වන බව ය. ඒ නිසා ම අප ඇඳලා සිටිය යුතු බව ය. ඇඳ ගත යුතු බව ය.

රැවටීමක් සිදු වන බව දන්නා නිසා ම අප ඇඳුමට සියල්ල තීරණය කිරීමට ඉඩ නොදිය යුතු ය. ඒ ඇඳුම පිටුපස ඉන්නා පුද්ගලයාගේ සැබෑ රුව අඳුනා ගත යුතු ය.

දේශපාලනඥයාගේ සුදු පිරුවට අස්සේ ද, භික්ෂුවකගේ කසාවත් සිවුර අස්සේ ද, මනා ලෙස ඇඳ පැළඳ ගෙන සිටින අලෙවිකරුවාගේ ටයි පටිය අස්සේ ද සැබෑ ලෙස සිටින්නේ කවුදැයි සොයා ගැනීමට ඔබ උත්සහ කළ යුතු ය.

අනිත් අතට අප තේරුම් ගත යුතු කාරණය වන්නේ අප අඳින ඇඳුම අපට ප්‍රවේශයක් සළසනවා විනා අප ව ද දිගු ගමනක් ගෙන නොයන බව ය. එයින් වෙනත් ලෙසකින් කියන්නේ ඇඳුමෙන් සියල්ල ජය ගත නොහැකි බව ය. අප දක්ෂ නොවෙතොත් අප ළග අවශ්‍ය අන් සියල්ල නැති වුව හොත් නොබෝ වේලාවකින් අපව නිරුවත් වන්නේ ය. දැක්ක ද “මිනිහගෙ රෙදි ගැලවුනා“ යැයි මිනිසුන් කියන තත්වයට නොවැටීමට අප ප්‍රවේසම් විය යුතු ය.

ඒ නිසා ඇඳ ගෙන සිටියාට මදි ය. ඉතිරි සියලු කාරණාවලින් ද සන්නද්ධව සිටිය යුතු ය. සූදානම් ශරීරය ඇති ව සිටිය යුතු ය. නගන ප්‍රශ්නයන්ට උත්තර දීමේ සමත්ව සිටිය යුතු ය. සැක සංකා මතු කළ විට ඒවාට නොපැකිළ උත්තර දීමට සූදානම් ව සිටිය යුතු ය.

ඇඳුම අවශ්‍ය ය. එසේ වුව ද ඇඳුමින් පමණක් සියල්ල කර ගත හැකි යැයි සිතන අය, ඇඳුම නොවැදගත් යැයි සිතන අය තරමට ම, අමාරුවේ වැටිය හැකිය යන අවබෝධය අපට තිබිය යුතු ය.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s